I qeli sytë çdo mengjes, e shoh vetën n’stress,
prej që kom mbetë jetim e pres ditën deri sa t’vdes!
Për çdo gabim nanë, falje po t’kërkoj,
E di, çdo vepër e jemja ty shumë t’lëndoi,
Jom kon i ri, kom gabu, të lutem m’fal!
Për çdo gabim që e kom bo, nanë boma hallall!
Çdo lot i joti sot mu shumë o ka m’vranë,
po m’doket kerkush s’po m’don e gjithëkush o ka m’shan.
Kurrë nuk t’kom ngu, e di t’kom lëndu.
çdo rrezik sa herë jam kanë, je kon ti me mu.
Je kon engjulli jem, gjithëmonë t’kom pasë pranë,
je kon me mu prej qe ma kanë ngjit emrin ARIAN.
Deri sot, 18 vjet veq me ty i kom bo
ma ki festu çdo vit, e unë kurgjo s’kom pa,
jom kon i ri, çdo sen une kom gabu,
t’lutem edhe niher nanë me m’fal ti mu!

M’fal për çdo fjalë që ty t’ka bo nervoz,
m’fal për çdo vepër që t’ka bo kurioz,
se kurr st’kom kallzu ka jom dal e ka jom shku,
e qeto fjalë sot, mu janë tu m’lëndu.

M’fal për çdo fjalë që ty t’ka bo nervoz,
m’fal për çdo vepër që t’ka bo kurioz,
se kurr st’kom kallzu ka jom dal e ka jom shku,
e qeto fjalë sot, mu janë tu m’lëndu.

M’kujtohet kur me Benin, policia na pat marrë.
E di që qaj rast zemren ty ta ka qelë varrë,
kur n’telefon t’kallzun që n’stacion m’qunë.
S’kom mendu nanë që ti për mu vun,
ki mendu që për 3 vjet unë mo nuk dal,
kur m’pave prej ballkonit, zemra tu bo mal.
Motra um kallzoj qatë ditë qysh pate hek,
e unë i’u luta zotit që qetash unë me dek!
Qatë herë e kuptova, çka don me thanë me hek,
e kuptova dashninë tane, e prej krejtve dorë kom hekë.
Nëse ti m’fal s’ma ninë edhe me dek,
isha kon njeri ma i lumtur, ma i lumtur në këtë jetë.
M’fal nëse t’kom lëndu, m’fal që kom gabu, dije nana jem që n’zëmër t’kom tatu!
Dije që fjala jote sot te unë vlen, edhe më pas pare ma të madhe ato sun i blen.

M’fal për çdo fjalë që ty t’ka bo nervoz,
m’fal për çdo vepër që t’ka bo kurioz,
se kurr st’kom kallzu ka jom dal e ka jom shku,
e qeto fjalë sot, mu janë tu m’lëndu.

M’fal për çdo fjalë që ty t’ka bo nervoz,
m’fal për çdo vepër që t’ka bo kurioz,
se kurr st’kom kallzu ka jom dal e ka jom shku,
e qeto fjalë sot, mu janë tu m’lëndu.

Në rreshtat e fundit, une qetash jom,
çdo sen që e kom bo, nanë i kom ra pishman.
Çdo njeri gabon, jeta osht e gatë,
Po du mi mshel sytë edhe puna jeme më patë.
Po du me shku n’botë tjetër, atje unë me jetu;
ju kërkoj falje krejtve që n’zëmër i kom lëndu,
e di ju kom shkatrru, s’muni me besu,
nuk osht sot kollaj me ndryshu mendimin për mu!

Sot nata e fundit që pi kujtoj këto ngjarje,
pe kujtoj atë kohë, nuk po boj hajgare.
Nata e fundit kur gabimeve ju jepi fund,
e di s’besoni po prapë jom unë.
Qato që pe du nanë prej teje pe lypi,
po du mem falë se qekjo dhimbje më mbyti,
qekjo ndjenjë m’shkatërroj, po du falje prej teje, e di që s’po gaboj.

M’fal për çdo fjalë që ty t’ka bo nervoz,
m’fal për çdo vepër që t’ka bo kurioz,
se kurr st’kom kallzu ka jom dal e ka jom shku,
e qeto fjalë sot, mu janë tu m’lëndu.

M’fal për çdo fjalë që ty t’ka bo nervoz,
m’fal për çdo vepër që t’ka bo kurioz,
se kurr st’kom kallzu ka jom dal e ka jom shku,
e qeto fjalë sot, mu janë tu m’lëndu.

PËRGJIGJU

Please enter your comment!
Please enter your name here