Na ishte njëherë e një kohe një kolegjiste… Me fund të shkurtër me kuadrate, këmishë të bardhë, kollare të mëndafshtë, çorape të bardha mbi gju, (eh sikur!), me flokë të zinj që i derdhen supeve, sy të kaltër e të butë, por buzëqeshje djallëzore dhe…Hej stop

Ç’ju thotë mendja?! Nuk është as Alicia Silverstone dhe as Liv Tyler në këngën “Crazy” të Aerosmith-ëve, të cilat mbajnë uniforma sensuale, braktisin shkollën, ngasin si të çmendura makinën në kërkim të aventurave pa fre.

Por nuk duhet menduar as për ndonjë histori tjetër kolegjistesh, ekstremisht të ndryshme nga të parat: Të të dëshpëruarave, që fati i keq i ka degdisur brenda mureve të ftohtë të kolegjit tipik mesjetar, ku disiplina është e egër, ndërsa pedantizmi i mësuesve i pashoq. Të paktën kolegjistja jonë, Xhemi Shehu ka një histori ndryshe për të rrëfyer, ku thelbin e ndryshimit e përcakton stili i kolegjit ku ka studiuar.

Mund të kisha ndjekur një shkollë të mesme të përgjithshme. Por, sipas prindërve të mi, kolegji ishte zgjedhja më e mirë në atë kohë”, – nis të tregojë Xhemi, tashmë mami e një djali shumë të bukur, që shkollën e mesme e ka bërë në kolegjin e vajzave “Turgut Ozal”. Në Tiranën e pas ‘97-ës, siguria e fëmijëve në shkollë ishte shqetësimi më i madh i çdo prindi të kujdesshëm. Një kolegj vajzash, i vetmi që mundësonte transportin, përbënte një siguri më shumë për vajzën e vetme të familjes Shehu. Kështu nisi historia e Xhemit në një kolegj vetëm me vajza. Pa dëshirën e saj, me lot në sy, filloi dita e parë e shkollës, “ku uniforma ishte e shpifur, e shpifur, e shpifur…” do t’u ankohej Xhemi prindërve duke përplasur këmbët në shenjë proteste. “Qaja sepse nuk doja të shkoja në shkollë”, – kujton. Por dhimbja e sinqertë e një 15-vjeçareje si ajo, pati arsye të tjera veç “uniformës së shpifur”. “Më tmerronte ideja për të ndjekur një shkollë vetëm me vajza. Rrinim mbyllur nga ora 08:00 deri në 16:00. Mësuesit ishin shumë të rreptë. Uniforma na mbulonte nga këmbët te koka”, – vazhdon të tregojë vështirësitë e ditëve të para. Uniforma e kolegjit të vajzave “Turgut Ozal” përmblidhej në një fund me kuadrate të kuqe dhe të verdhë (sigurisht deri në fund të këmbëve), këmishë të verdhë, jelek blu …me viza të verdha dhe një triko blu, me jakë V dhe këpucë të zeza. “Kishte dhe rregulla që sot më duken qesharake. Veç uniformës, mësuesit na kontrollonin për thonjtë, që duhet t’i kishim të prerë, ndërsa makijazhi ishte një shkelje e rëndë, ndaj as që guxonim ta çonim ndër mend”, – numëron disa rregulla të shkruara. Të pashkruarat ishin edhe më të padurueshme, por për fat të keq zbatoheshin me të njëjtin pasion nga stafi pedagogjik. Kështu për shembull: Miqësia e ngushtë mes vajzave nuk shihej me sy të mirë nga mësuesit, “të cilët mendonin se një miqësi e tillë na shpërqendronte nga mësimet”, – vazhdon Xhemi. Për të shmangur “shpërqendrimet e mundshme” vajzat, sidomos ato që binin në sy si shoqe të ngushta, pasi mbaronte viti shkollor ndaheshin në klasa të ndryshme. Ndërsa ditët kalonin brenda mureve të shkollës, Xhemi mësoi ta shihte kolegjin në një dritë të re, “shumë më pozitivisht nga ç’e kisha menduar në fillim” dhe vazhdon të tregojë arsyet. “Fillimisht kuptova që uniforma, po të shfrytëzohej siç duhej, nuk ishte dhe aq keq. Kopjohej mirë me të”, tregon të fshehta që nuk do të kishte guxuar t’i tregonte nëse do të ishte ende në kolegj. “Nën funde mbanim materiale, kopje në fakt. Ndonjëherë, kopjet i shkruanim në trup, ndaj nuk rrezikonim të kapeshim nga profesorët. E kush nga mësuesit konservatorë do të guxonte t’i ngrinte fundin një kolegjisteje për të zbuluar nëse nën të kishte fshehur kopje?! “Askush, – thotë Xhemi, – ndaj ngopeshim duke kopjuar” ndërkohë që ndihet një ngazëllim i sinqertë në zërin e saj, teksa rrëfen histori që më vonë gjithmonë kujtohen si “gallatat e shkollës së mesme”. Por ja që edhe shkollës së mesme i erdhi fundi. Xhemi e mbylli këtë periudhë të jetës ashtu siç e nisi: Me lot në sy. “Por ishin lot dashurie dhe malli. Do të më merrte malli për këtë periudhë të lumtur, shoqet më të dashura, shkolla ku ruaj kujtimet më të bukura të jetës”. Pas pak kohësh, ish-kolegjistja doli në ekran si një prej velinave të para të emisionit ‘Fiks Fare’. Uniforma e velinave pati një ndryshim rrënjësor nga ajo e kolegjit. “Aq sa tim eti i ra tavani mbi kokë”, – rrëfen Xhemi zemërimin e madh të të atit, kur pa të bijën në ekran duke kërcyer me shumë pak rroba në trup. “Ishte një kod veshjeje dhe ai”. Xhemi diti t’i respektojë të dyja veshjet, në kohën dhe vendin e duhur dhe sot është padiskutim një nga fytyrat më të dashura të ekranit, jo vetëm për shkak të bukurisë dhe veshjeve të bukura, por gjithmonë e më shumë së fundmi (prej të paktën 5 vitesh) për fjalët e zgjedhura në prezantimin.

Si do ta perifrazonit periudhën e gjimnazit?
Vitet e gjimnazit i kujtoj shpeshherë e më shumë nostalgji madje. Kam pasur fatin të njihem me vajza vërtet shumë të mira e të zgjuara, e bashkë me to kam kaluar periudhën më të ‘shkujdesur’ e të bukur të jetës sime. Kuptohet që këtë periudhë e kujtoj edhe si momentin kur u forcuan bazat e formimit tim. Është mosha e dilemave të mëdha, ku jo pak herë e shihja veten në udhëkryq pa qenë fort e sigurt për hapin e radhës.
I ruani kontaktet me mikeshat e gjimnazit?
Është praktikisht e pamundur të ruash kontaktet me të gjitha, nga vetë rrjedha që të merr jeta, por jam shumë e lumtur që të paktën dy prej tyre, janë sot miket e mia më të mira.

Ndonjë kujtim i veçantë. Si i kishit marrëdhëniet me njëra-tjetrën. Fakti që ishit të gjitha vajza, shkaktonte ndopak xhelozi?
Janë të shumta gjërat për të cilat më shkon mendja, por në parantezë dua të them që klasa ime ka qënë më problematikja në shkollë. Bënim shumë zhurmë gjatë orëve të mësimit, e as vetë nuk e di ku i gjenim gjithë ato muhabete aq sa edhe më drejtorin në klasë, nuk arrinim ta qepnim gojën. Fakti që ishim të gjitha vajza na i bënte bisedat më të lehta me njëra-tjetrën, pastaj mund të flisnim për çdo gjë meqenëse edhe shumica e mësuesve ishin turq.

Xhelozi?

Absolutisht jo, përkundrazi duheshim shumë me njëra-tjetrën, megjithëse siç të tregova s’duhej ta shprehnim edhe shumë dashurinë.

Sa orë qëndronit në shkollë dhe a e respektonit gjithmonë uniformën e ‘shpifur’?
Në shkollë qëndroja nga ora 08:00 deri në 16:00 dhe uniformën e kisha me detyrim ta mbaja. Këmishën e vishja që në shtëpi, kurse fundin e mbaja poshtë bangës dhe e vishja gjithmonë vetëm në shkollë ngaqë nuk më pëlqente fare. Ishte i gjatë, i rëndë, me dizenjo që e urreja dhe di që atëherë e quaja parashutë.
Cila ishte lënda që donit më shumë, po ajo që urrenit?
Kam dashur shumë lëndët shoqërore dhe pasur inat lëndët shkencore sidomos gjeometrinë. Mbaj mënd që para provimeve mundohesha të mësoja teknika të reja për të kopjuar. Mënyrat t’i përmenda më lart, po ishalla Martini s’e lexon këtë shkrim kur të rritet (qesh). Gazeta Shqiptare

I kishte humbur vëmendjes mediatike, por së fundmi këngëtar ja Rozana Radi i është rikthyer rrugëve të Tiranës dhe jo vetëm atyre, por edhe projekteve muzikore siç janë dy klipet e saj të cilët pritet të lançohen këto ditë.

Çdo artist ka nevojë për një periudhë pushimi. Pastaj u largova nga Shqipëria për të qëndruar në Kosovë. Dhe jetesa atje më ka ndihmuar të mos jem në gojën e gazetarëve apo paparacëve.

Si po shkon lidhja me Kreshën?

Shumë mirë. Ju ndryshe nga shumë çifte të famshmish keni karriera individuale. Ndërkohë, çifte të tjerë e përdorin lidhje për të krijuar më shumë popullaritet.

Përse keni vendosur që lidhjen të mos e shfrytëzoni dhe në planin profesional?

Në kemi pasur karriera individuale para se të lidheshim. Secili prej nesh kishte projektet e veta dhe ne kemi vazhduar me këto projekte edhe pas lidhjes. Nuk kemi ndryshuar asgjë nga planet profesionale për hir të lidhjes as nuk jemi përpjekur ta shfrytëzojmë artistikisht faktin që jemi bashkë. Mbi të gjitha ne nuk na bëri të famshëm lidhja, nuk kemi nevojë të arrijmë të kërkojmë famë duke e shfrytëzuar këtë fakt.Vërtet jemi çift por secili bën punën e vet dhe ne jemi të kënaqur me këtë lloj marrëdhënieje ku secili ka dhe bën punën e vet.

Si është bashkëjetesa?

Bashkëjetesa është e mirë, por në të vërtetë nuk ka ndryshuar ndonjë gjë të rëndësishme në jetën tim. Unë vazhdoj të kem të njëjtët miq, të shoqërohem me ta, të kem koncerte, të bëj tekste, të realizoj këngë, të gatuaj. Ah po tani kam filluar të gatuaj për dy vetë ( qesh). Ndoshta ky është një nga ato që mund të quhen ndryshime që kanë ardhur me bashkëjetesën.

Ke zbuluar ndonjë gjë të re te Kresha gjatë bashkëjetesës?

Nuk është aq punëtor sa më dukej në fillim, është edhe më shumë. Kresha është një person që i dedikohet muzikës 100%. Kurrë nuk do ta kisha besuar që një tip si ai mund të mbyllej 24 orë në studio dhe ti përkushtohet vetëm muzikës. Kresha i krijon vetë tekstet e veta, krijon për artistë të tjerë, ndërhyn në vijën melodike të një këngë. Me pak fjalë është një nga artistët më punëtorë që kam pasur rastin të njoh, jo më kot karriera e tij është kaq e suksesshme. Këshilloheni për punët tuaja? Po, normalisht unë i kërkoj mendime dhe më ka dhënë shumë ide. Është një njeri plot ide dhe tepër i vlefshëm për të pasur një mendim të pjekur profesional.

Kur ka pasur ndonjë rast konkret kur të ka ndihmuar me ndonjë ide?

Përveç Adrian Hilës i cili është kompozitori me të cilin unë bashkëpunoj, Kresha është personi i dytë që dëgjoj kur bëhet fjalë për të përzgjedhur stilin e këngës. Shpesh më thotë “duhet të eksperimentosh me këtë stil se të përshtatet më shumë” dhe si rezultat ka pasur gjithmonë të drejtë. Po konkurrencë keni me njëri tjetrin? Absolutisht jo. Lëvrojmë rryma të kundërta. Kresha është Kresh dhe unë nuk kam shansin ta konkurroj në stilin e vet. Në zhanrin e tij ai mbetet i pakonkurueshëm.

Kresha ka dhe shumë fanse femra, bëhesh xheloze?

Nëse do të kisha arsye të bëhesha xheloze, sepse ai nuk më ka dhënë kurrë shkas. Në raport me mua ai ka qenë gjithmonë shumë korrekt dhe duke qenë i tillë kam krijuar një besim absolute te ai.

Thuhet se familjarët e Kreshës ju konsiderojnë si nuse. Si janë raportet nusevjehërr?

Ne nuk jemi as të fejuar as të martuar, por është e vërtetë që kam raporte të mira me familjen e Kreshës, ka dy prindër të shkolluar, të kulturuar dhe jam e lumtur që më kanë hapur derën e shtëpisë. Kam marrëdhënie shumë të mira me ta.

Prej katër muajsh thuajse ke jetuar vetëm në Kosovë. Të ka munguar Tirana gjatë kësaj kohe?

Më ka munguar familja, motra, fëmijët e motrës, por megjithatë kam pasur mundësi të rikthehem herë pas here e ti takoj. Thuhet që u zhvendose përfundimisht në Kosovë… Jo, unë në Kosovë shkoj e vij shpesh, por Tiranën nuk ma zëvendëson qytet tjetër. Këtu kam shtëpinë, të afërmit, miqtë, nuk mund ta braktisja kurrë.

Por nëse do të martoheshit me Kreshën ku do të jetonit?

Nëse do të dija ku të jetoja atëherë do të martohesha, por nuk di ti përgjigjem së parës ndaj nuk kam çfarë të them as për të dytën.

Momentalisht me çfarë projektesh jeni marrë?

Gjatë kësaj kohe kam punuar me shumë artistë, të cilëve u kam krijuar tekstet e këngëve. Janë shumë artistë por dua të përmend vetëm disa si Ermal Fejzullahu, Sabri Fejzullahu, Aurela Gacce, Kejsi Tola etj. Momentalisht kam xhiruar dy klipe një me “Aragona band” i cili pritet të publikohet në datën 16 maj. Për realizimin e këtij klipi kam punuar me “Sync Creative”, kënga është një kompozim i Kico, kompozitori i këngës “lej fleshat” të kënduar nga Kresha. Pastaj do të lançoj me klip këngën “Më nuk jemi” me bashkëpunim me Ramadan Krasniqin. Më pas do të angazhohem si çdo vit në Maratonës e Këngës Popullore. Këtë vit në Maratonë do të vij me një këngë të njohur të cilën dëshiroj ta lë akoma surprizë. Gjatë muajve të verës do të vij edhe me një bashk ë p u n i m tjetër me Lyrical Son. Shumë shpejt do të sjell klipin e këngës “Femër”, pra këtë verë do të lançoj tre ose katër klipe.

Pse shumë?

Sepse jam në pritje të përfundimit albumit dhe dua ti paraprij albumit. Dua që njerëzit t’i dëgjojnë sa më shumë këngët që të jenë të përgatitur përse duhet ta blejnë albumin.

Eshte nje nga vajzat me te bukura ne Kosove dhe per te gjithe meshkujt mund te jete nje enderr. Kjo eshte Drenusha Latifi, por nese dikush ka pasur shpresa se mund te lidhet me te, tashme kjo mundesi nuk ekziston, sepse Drenusha eshte ne nje lidhje.

Megjithese ne tentuam qe te merrnim vesh dicka me shume sa i perket dashurise se saj te re, ajo nuk u prononcua per emra te pervecem, duke thene se “kur te vije momenti do ta zbuloj”, por pranon faktin se eshte ne nje lidhje dhe per me teper te hapur, pasi ky eshte edhe statusi i saj ne “Facebook”. Por keto dhe shume te reja te tjera qe kane ndodhur ne jeten e Drenushes, ajo i ndan ne nje interviste per lexuesit e “Koha Tjeter”.

Keto dite eshte folur mbi nje lidhje tuaj te mundshme, si qendron e verteta?

Nuk dua qe te behem enigmatike, por as nuk do te doja qe te rrefeja gjithcka, mendoj se sa i perket jetes private dhe ndjenjave njeriu duhet te jete paksa i rezervuar dhe te mbaje edhe gjera per vete, te pakten per momentin. E verteta do te zbulohet me kohen.

Ju keni postuar disa foto ku tregohen dhurata te cmuara, cili ishte personi qe jua dhuroi?

Me vjen keq qe nga nje ane “Facebook” behet nje “spiun” i yni, sa i perket gjerave qe shihen. Sepse, per sa i perket te tjerave, sigurisht qe duhet prononcimi im dhe lidhur me pyetjen tuaj une po pergjigjem, ato jane akoma top sekret dhe detyrimisht edhe personi qe mi ka dhuruar mbetet i tille.

Momentalisht statusi juaj ne “Facebook” eshte “ne nje lidhje te hapur” qe do te thote?

Sa kembengules jeni ju gazetaret. Statusi im do te thote ….”Pikerisht ate qe kam shkruar, ne nje lidhje te hapur dhe sado qe te pyesni, une ende nuk do ta bej te ditur se per cfare flitet (qesh).

Gjate kesaj periudhe keni qene ne disa vende shume te bukura si ne MonteKarlo dhe ne Kane, gje qe e vertetuan edhe fotot e tua, cila ishte arsyeja e ketij turneu te mrekullueshem?

Ishte tamam ashtu sic u shprehet edhe ju, nje turne shume i bukur. Ato jane nga vendet me te bukura dhe mua mu dha mundesia qe t’i vizitoj. Mbi te gjitha, arsyeja kryesore ishte kureshtja per t’i pare keto vende, te cilat jane edhe nje mundesi shume e mire edhe per te kaluar disa dite pushime te shume te bukura.

Cila eshte stina qe pelqeni me se shumti dhe arsyen pse?

Po pergjithesisht me pelqejne te gjitha stinet e vitit, sepse secila ka specifiken e vet. Por, nese do te me duhej qe te zgjidhja, do te vecoja dimrin, sepse mendoj se eshte nje stine me e qete dhe me intime. Duke qene se kalojme me shume kohe brenda ne shtepi, me duket se ka shume me teper intimitet sesa ne stinet e tjera, ku nje pjese te mire te kohes e kalojme jashte dhe ne shoqerine e njerezve te tjere. Per me shume nuk i perballoj dot gjate temperaturat e larta…

Veshja juaj e preferuar per kete stine?

Por sic ju thashe edhe me lart, une nuk e duroj shume vapen dhe per kete arsye mundohem qe te zgjedh veshjet qe jane me te rehatshme e qe per mua jane veshjet sportive. E para, sepse njeriu mund te ndihet me rehat dhe, e dyta, ne kete menyre evitohen edhe perdorimi i takave te larta qe ne stinen e nxehta jane edhe me te lodhshme.

Do t’ju pelqente te benit pushime ne det apo ne mal?

Po kur eshte fjala per te bere pushime, une nuk kam shume pretendime, sepse vete fjala pushime presupozon dicka te mire dhe relaksuese. Pra, nuk mund t’i vecoj, pasi une bej pushime edhe ne mal edhe ne det, sepse me pelqejne te dy, sepse mund te organizosh gjera shume te ndryshme.

Mendoni se artistet ne nje fare menyre behen vete pre e gazetareve?

Nese e keni fjalen per publikimet e bera ne rrjetet sociale, une do te thosha se nuk e mendoj keshtu, pasi nuk jane vetem gazetaret miq ne “Facebook”. Aty publikohen me se shumti informacione per miqte qe i sheh pak me rralle apo te afermit dhe nuk besoj se artistet duan te behen pre me dashje. Kjo sa i perket artisteve ne pergjithesi, nuk mund te flas per ata artiste qe e kane ne nje fare menyre publicitet punen qe ju behet nga gazetaret dhe per kete nuk duhet te ndihen te cenuar, sepse ka plot menyra per te mos u bere pre e qe ta evitosh nese nuk do.

Cfare prisni ju nga stina e veres?

Duke qene se eshte nje stine e nxehte edhe une si te gjithe te rinjte besoj, pres shume dashuri, shume surpriza, sepse me pelqejne shume surprizat dhe qe kenga ime me e re te pritet sa me mire nga fansat e mi dhe nga te gjithe shqiptaret.

Dihet se vera sjell edhe shume krijime te reja, po ju a keni ne plan per te sjelle nje klip te ri kete sezon?

Sigurisht qe nuk do te mungoje ne tregun artistik kete vere edhe nje kenge dhe nje klip i imi i ri, te cilin jam duke e pergatitur dhe ende jam ne pune e siper. Nuk do te mungoja as kete vere, sepse cdo vit i kam vene synim vetes qe ne kete sezon kur degjohet muzikes me shume se ne cdo stine te vitit mendoj, te sjell dicka te re.

Si titullohet kenga dhe kur pritet ta lanconi se bashku me videoklip?

Kenga ime me e re do te titullohet “Futur Love” dhe mendoj se per 2 apo mbase 3 jave shpresoj se do te dale ne treg. Them shpresoj, pasi jo gjithcka varet nga ne, ne momentin qe puna jone mbaron fillon puna e montazhit dhe sigurisht qe disa gjera nuk varen nga ne…

Ne disa foto te publikuara se fundmi, duke per nje moment se keni ndryshuar ngjyren e flokeve, mos ndoshta do te beheni bionde?

Po, keni te drejte, pasi nuk eshte nje efekt dritash. Jam duke e ndryshuar ngjyren e flokeve, por duke qene se i kam pasur shume te erreta po mundohem qe t’i hap avash-avash, pra jam ende ne proces te hapjes se ngjyres dhe besoj se kete vit do te jem bionde per pak kohe.

A keni menduar se ku do t’i kaloni pushimet?

Po sic e keni vene re, mua me pelqejne shume pushimet dhe mbi te gjitha qe te udhetoj. Po ju them edhe dicka te vogel qe sapo jam kthyer nga Turqia. Nuk e di si do te jene angazhimet e mia verore neper koncerte te ndryshme, pasi kam marre disa oferta, dhe nje nder arsyet qe shkova tani per pushim ishte edhe kjo, se nuk e di kur do te shkoj prape me pushime. Por dicka eshte e sigurt se me siguri do te zgjedh nje vend shume te bukur.

Egoja qe ka per skenen e ka bere te jete nje nga emrat me te kerkuar ne boten e talenteve. Ajo eshte e re, e bukur, e talentuar dhe me se e gatshme per te perballuar me sukses skenen.

Kjo eshte kengetarja Beatrix Ramosaj, e cila ne nje interviste per “Koha Tjeter”, tregon rikthim e saj hot ne prag te sezonit veror bashke me nje klip, momentet femijerore te vecanta, pasionin per fotografine, si dhe simpatine per kengetarin Drake. Familja per Beatrixin eshte e shtrenjte, ajo ka qene mbeshtetja me e madhe per te.

“Familja ime gjithmone me ka mbeshtetur ne cdo hap dhe asnjehere nuk me ka shtyre drejt dickaje qe ka qene kunder deshirave te mia. Ajo eshte gjithcka dhe cdo gje per mua”-pohon Beatrix. Keto e shume te tjera i zbulojme permes kesaj interviste nga zeri brilant i Beatrix Ramosajt.

Sapo ka nisur sezoni i veres dhe ju do t’i shfaqeni publikut me nje bashkepunim mjaft interesant me Big Basten. Cilet jane keto elemente qe do ta rikthejne me hot Beatrixin gjate kesaj vere?

Vera do te me riktheje mjaft ndryshe me nje bashkepunim interesant me Big Basten. Bigu me ka kompozuar nje kenge shume te bukur verore, hip-hop dhe mjaft hot. Beatrixa kete vere do te vije sa me fresh, me shume gjera te reja!

Si lindi ky bashkepunim?

Me Big Basten kam bashkepunuar per tekste qe ne fillimet e karrieres sime si kengetare. Keto bashkepunime kane qene frytdhenese per mua.

Te kalojme pak nga femijeria, sa ka ndikuar familja ne zgjedhjet tuaja?

Familja ime gjithmone me ka mbeshtetur ne cdo hap dhe asnjehere nuk me ka shtyre drejt dickaje qe ka qene kunder deshirave te mia. Ajo eshte gjithcka dhe cdo gje per mua.

Cilat jane momentet tuaja femijerore me te vecanta?

E gjithe femijeria ime ka qene shume e vecante. Momentet me te bukura i kam kaluar prane mamit, vellait tim dhe babit tim te dashur qe tani nuk jeton me.

Studioni ne Liceun Artistik per Kanto, po marredhenia juaj me librin si eshte?

Nuk mund te them qe jam e apasionuar pas librave, por kur has ndonje material te mire e lexoj me kenaqesine me te madhe. Udhetimi im ka nisur ne “Liceun Artistik” per Kanto dhe eshte e vetmja gje qe dua t’i perkushtohem deri ne fund.

Sa kohe ju ze muzika gjate dites?

Muzika eshte jeta ime, keshtu qe domosdoshmerish ze nje pjese te madhe te dites.

Vec muzikes, shpesh here shfaq dhe pasionin per fotografine, po ky si ka lindur?

Fotografia eshte nje hob i imi, per momentin kam vetem foto te miat, por ne te ardhmen dua te pasqyroj te bukuren ne fotot e mia dhe t’ua tregoj te tjereve, ndoshta mund te vazhdoj edhe nje kurs profesional fotografie.

Si nis nje dite e zakonshme per ju?

Nje dite e zakonshme nis duke u bere gati per ne shkolle.

Beatrix, jeni nga ato vajza qe nuk keni bere ndryshime ne paraqitjen tuaj, ndoshta ky eshte dhe celesi i suksesit tuaj ne klip?

Nuk mund te flas shume per kete pjese, pasi deri tani kam realizuar vetem nje videoklip, por gjithsesi nuk me pelqejne ndryshimet ne paraqitjen time.

Kemi pare shume kengetare te reja qe gjenden nen vorbullen e fiksimit pas linjave, po Beatrixi eshte e fiksuar?

Jo, nuk jam e fiksuar, jam e kenaqur me veten time.

A do te kishit deshire te mbeshteteni te profesionistet ne videoklipet tuaja, apo jane idete tuaja?

Per momentin para publikut jam shfaqur vetem me nje klip, ne te cilin mbizoteronin idete e mia dhe padyshim bashke me ndihmen e stafit realizues. Por qe ne klipet ne vazhdim idete dua te jene padyshim te miat.

Cilat jane momentet e merzitjes per Beatrixin?

Jane momentet kur ndjej shume mungesen e babit. Cdo gje tjeter mund te rregullohet dhe jam shume optimiste ndaj gjerave.

Shpesh here ju kemi pare te rrethuar nga shume miq. Besoni se ka miqesi te vertete?

Sigurisht qe ka miqesi te vertete, por nuk mund te flas njesoj per te gjithe! Miqesia ze nje vend mjafte te vecante tek une.

Pas nje suksesi si nje kengetare e talentuar edhe pse ne nje moshe te re, mendoni se keni arritur majat?

Mendoj se kam akoma shume per te dhene dhe shume rruge per te bere ne karrieren time muzikore! Por, hapat e pare jane mjafte frytdhenese. Sa here dal ne skene e bej me pasion, e adhuroj punen qe bej, e adhuroj skenen dhe publiku eshte i ndjeshem ndaj kesaj gjeje. Per kete arsye ndoshta kam pasur edhe nje sukses te shpejte. Megjithate, une nuk dua te ngutem dhe nuk dehem nga suksesi. Jam ne kembe ne toke. Dua te eci ngadale dhe kur te arrij ne maje do te mundohem te qendroj aty lart dhe besoj kjo do te jete sfida me e madhe.

Cila eshte skena e endrrave tuaja?

Do te deshiroja shume te arrija deri ne skenen e “MTV Music Awards”.

Beatrix, nje vajze simpatike dhe natyrale njekohesisht ia ka rrembyer zemren ndonje mashkull?

I vetmi mashkull qe gezon simpatine time eshte kengetari Drake, (qesh).

Projektet e tua ne vazhdim?

Po merrem me shume projekte, te cilat do te publikohen shume shpejt, keshtu qe mendoj t’i le surprize per te gjithe ata qe me kane bere te jem kjo qe jam sot!

Nuk ka shume kohe qe eshte lancuar dhe eshte nje kenget me te degjuara dhe te klikuara te momentit. Behet fjale per kengen “Mamica”, e kthyer tashme ne fenomen, qe kendohet nga Klajd Haruni, dhe qe mban firmen e kompozitorit, Florian Mumajesi.

Ndonese eshte nje kengetar i ri, Haruni duket se do te radhitet perkrahe emrave te njohur te muzikes se lehte shqiptare.

Ne intervisten e tij te pare pas publikimit te “Mamices”, dhene per suplementin THASH&THEM, 23 vjecari nga Korca flet per pasionin e tij te hershem per muziken, si dhe per suksesin e arritur me kengen. Ndonese merr pjese per here te dyte ne Top Fest, Klajd Haruni kete here kaloi automatikisht ne finalen e ketij kompeticioni.

Ai premton se kjo kenge ne 3 qershor do ta ndez sallen e Pallatit te Kongreseve, me ane te surprizave qe do te rezervoje ne performance. Duke folur per subjektin e kenges, ai sqaron se ajo eshte nje kenge gazmore, qe nuk ka per qellim t`i ironizoje aspak femrat, ndersa shton se pas “Mamices”, femrat kane filluar t`i afrohen me shume.

Klajd jeni zgjedhur automatikisht per te marr pjese ne finalen e Top Fest, si ndiheni?

Eshte nje emocion shume i madh per mua, duke qene se jam nje artist i ri. Ne momentin kur Luana hapi zarfin , i cili kishte verdiktin e votave te publikut u ndjeva shume i emocionuar dhe i gezuar, pasi publiku eshte vleresuesi me i mire. Ndaj dhe i falenderoje te gjithe ata qe me kane votuar.

Do te kendoni per here te pare live, ne Pallatin e Kongreseve, ndjeni ndonje pergjegjesi te vecante?

Eshte hera e pare qe kendoj live ne “Pallatin e Kongreseve” dhe do te jete nje kenaqesi, por edhe pergjegjesi ne te njejten kohe. Gjithsesi mendoj se do ta “djegim” Pallatin e Kongreseve, pasi do te kete shume surpriza ne performance (qesh).

Mund te na zbuloni ndonje detaj?

Surprizat ngelen surpriza (qesh).

Do te kemi ndonje “Mamice” ne skene bashke me ju?

Ajo mbetet enigme qe do ta zbulojme ne finalen e Top Fest.

“Mamica”, eshte kthyer tashme ne nje fenomen, e menduat qe do te kishte nje sukses te tille?

Kete kenge qe ne tekstin e saj e kemi punuar te dy me Florin, shpeshhere duke pire edhe ndonje gote dhe qe kur kenga mori formen e saj fillestare, ne besuam se ajo do te behej nje hit veror. Meqenese dy kenget e mia te para kane qene balada, menduam te sillnim dicka ndryshe, nje kenge qe do te percillte energji pozitive.

Pse mendoni qe publiku e pelqen?

Sepse iu percjelle energji pozitive, alegri dhe i ben te harrojne sadopak stresin e akumuluar nga monotonia e perditshme.

Klajd, kujt i kushtohet “Mamica”?

Mamica eshte thjesht nje fenomen, nuk ka 1 person te vecante, te gjitha vajzave ne pergjithesi, qofshin te martuara ose jo (qesh).

Eshte nje kenge qe ne nje fare menyre ironizon femrat, nuk menduat qe suksesi mund t’iu kthehej ne kontravers?

Kjo kenge nuk i ironizon femrat, por eshte nje parodi e ngjashme me kenget e vjetra korcare. Po ta degjojme kengen me vemendje ajo flet per nje “Mamice”, qe sic e thashe edhe me siper mund te jete kushdo, e cila ka cmendur gjithe qytetin me bukurine dhe hiret e saj. Ne pjesen e pare te kenges i thurren lavde “Mamices”, ndersa ne pjesen e dyte, ky djali lodhet nga indiferenca e saj dhe do t`a “thumboj” pak.

Cilin cmim do donit te fitonit?

Kur konkurrova ne Top Fest, objektivi im ishte te arrija ne finale. Por duke pare sesa shume eshte pelqyer dhe klikuar kenga nga publiku, do isha shume i lumtur nese do fitoja cmimin e publikut. Ky cmim do me shijonte me shume se cdo cmim tjeter.

Mbani mend, ndonje moment te vecante gjate klipit?

Klipi ka qene nje eksperience e bukur, shume “funny” si dhe vet kenga. Kemi qeshur pa fund hipur maje karrotrecit. Kemi patur marredhenie shume miqesore edhe me njerezit ne rruge, qe qeshnin me kengen.

Mendoni qe “Mamica”, ju beri me te njohur?

Patjeter qe me ka bere me te njohur. Kjo kenge ka qene nje katapulte shume I madh per mua, duke pare qe eshte klikuar rreth 800 mije here, qe besoj se jane shume per nje artist te ri. Ajo eshte kudo neper rrjetet sociale, 1 ne 2 makina neper te gjitha qytetet e Shqiperise, degjon “Mamicen”, luhet ne shume klube, pube e karaoke, madje edhe shume banda e kane bere pjese te repertorit te tyre (qesh).

Klajd, folem per suksesin e “Mamices”, po kritiket e saj a kane qene te shumte?

80% e komenteve kane qene pozitive, ndersa ka patur edhe komente negative ne aspektin se kjo kenge, tallet me femrat. Por sic u shpreha edhe me siper kjo kenge nuk eshte konceptuar keshtu, eshte thjesht nje parodi qe te ngre humorin.

Cilat jane projektet tuaja pas Top Fest?

Meqenese “Mamica” eshte pelqyer dhe degjuar kaq shume kudo ne Shqiperi, me motivon per te punuar dhe per te shpalosur projekte te reja. Por per momentin po shijoj suksesin e saj .

Do te jete balade kenga juaj e radhes?

Baladat i dashuroj shume duke qene se jam edhe nga Korca, te cilat ngjajne me serenatat korcare, qe une i dua pa fund. Besoj se projekti i ardhshem mund te jete dicka mes te dyjave (qesh).

Do te bashkepunoni perseri me Flori Mumajesin?

Qe kur fillova ta marr seriozisht muziken bashkepunimi im i pare ka qene me Florin. I dyti erdhi si nje duet me Florin me kengen ‘Lutem une sot”, e treta ishte “Mamica” por edhe produksioni i katert e te tjera ne vijim, do te mbajne firmen e Florian Mumajesit. Une kam nje marredhenie te ngushte me Florin dhe mendoj se bashkepunimi i yni, do te jete nje “date pa skadence”.

Si jeni takuar per here te pare?

Mua me ka pikasur Flori. Te dy frekuentonim te njejtin karaoke, ku une kendoja per qejf dhe aty mes disa miqve tane te perbashket, u krijua lidhja me Florin.

Do te jeni pjese e koncerteve neper Shqiperi, gjate sezonit verore?

Nga sot une do te marr pjese ne koncertin tim te pare, qe do te behet ne Himare me rastin e celjes se sezonit te ri turistik. Do te jem perkrahe emrave te njohur te muzikes shqiptare si, Elvana Gjata, Julka, Flori Mumajesi, Andy Gramm, etj.

Cfare eshte muzika per ju?

Muzika ka qene pasioni im, qe i vogel dhe vazhdon te jete. Madje perpara se une ti futesha kesaj rruge profesionalisht, mblidhesha gati 3 here ne jave me kitare me shoket e mi dhe kendoja. Nuk e mendoj dot jeten pa muzike dhe jam shume i lumtur qe kam gjetur njeriun e duhur per te bashkepunuar e per te sjell, kenge te bukura qe vetem Flori di t`i bej.

Sa e veshtire per nje artist te ri , te futet ne boten e muzikes?

Ne fakt eshte shume e veshtire te evidentohesh, por une jam i lumtur se qysh ne fillimet e mia, arrita te bashkepunoj me njerezit e duhur. Gjithe suksesin e arritur deri tani ia dedikoj Florit, sepse eshte perkushtuar me shume sec duhet per cdo detaj.

Cili eshte kengetari juaj i preferuar?

Me pelqen Elvana Gjata. Per mua eshte nje artiste qe eshte shume pak te quaj e kompletuar, por gjithashtu edhe nje njeri i mrekullueshem. Mund te them qe me ka ndihmuar shume ne videoklipin tim te pare ‘Lutem une sot”.

Po familja sa ju mbeshtet , per kete zgjedhje tuajen?

Familja ime e ka patur enderr qe une te vazhdoja rrugen e artit, pasi kur kam qene i vogel me thonin qe kisha shpirt artisti. Ne cdo gezim familjar kam qene protagonisti kryesor, ndersa kohet e fundit jane merzitur me mua, pasi nuk kaloje me shume kohe prane tyre (qesh).

Krahas angazhimeve tuaja ne art, duam te dime edhe per jeten tuaj private, jeni i lidhur?

(Qesh) Aktualisht jam beqar.

Ne fakt me kengen e “Mamices”, veshtire t’iu afrohen vajzat?

Femrat me jane afruar gjithnje. Por tani qe doli dhe kenga e “Mamices”, do te jete e kunderta e kesaj qe thoni ju. Jo per gje po ka filluar te ndihet “era” e detit (qesh).

Ke do donit te falenderonit per suksesin e arritur deri tani?

Nje falenderim i vecante shkon per “Threedots Production”, gjithashtu edhe per Provideo qe ka realizuar te dy videoklipet e mia, “Absolut Style” qe merret me lukun tim, si dhe cunat e performances, qe do ta “ngrene” ne kembe Pallatin e Kongreseve. Gjithashtu dua te falenderoj edhe suplementin “THASH&THEM”, pasi eshte intervista e pare qe jap ne median e shkruar per “Mamicen” (qesh).

Çdo projekt apo angazhim i saj në art, përkthehet gjithnjë me sukses. Bëhet fjalë për këngëtaren e mirënjohur, Elvana Gjata, e cila kohët e fundit nxorri në treg këngën e saj “ Gjaku im”. Si çdo këngë edhe ky projekt i ri i saj, është pëlqyer shumë nga publiku.

Duke e cilësuar atë si nga projektet e saj më të mira, Elvana shprehet se, kjo këngë trajton një temë që ka e shqetësuar vërtet mendjen dhe zemrën e saj. Këngëtarja thotë se, këtë këngë e ka interpretuar me aq ndjenjë, saqë nga duart e saj të lidhur me zinxhirë, ka dal vërtet gjak.

Por nuk është vetëm muzika ajo që zë një vend të rëndësishëm për Elvanën. Prej 7 javësh publiku shqiptar, po e shikon këngëtaren të mbërthyer nga ethet e garës të “Dancing With the Stars”. E shoqëruar në këtë kompeticion nga balerini Gerd Vaso, Elvana edhe në këtë angazhim të ri të sajin, duket se po ecën mjaft mirë duke u renditur, ndër konkurrentet e para më të votuara dhe të pëlqyera nga publiku shqiptar. Ndonëse gara në DWS po bëhet më e fortë, edhe Elvana Gjata, po përgatitet më shumë për të arritur suksesin në këtë kompeticion. Por sfidat për artisten nuk përfundojnë këtu.

Pjesë e axhendës së saj artistike, do të jetë edhe një tjetër konkurs i rëndësishëm, siç është “Balkan Music Award”, ku Elvana konkurron me klipin e saj “ Afër dhe Larg”, përkrahë emrave të njohur të muzikës ballkanike.

Ka pak javë që është lançuar, kënga juaj “Gjaku im”, dhe duket se ka marr më shumë se 280 mijë klikime, si ndiheni?

Ndihem shumë mirë që interesimi i publikut sa vjen dhe rritet ndaj projekteve të mia më të reja. Kjo mbështetje e publikut më motivon shumë për punë edhe më të mira.

Në këtë këngë vini ndryshe, në rrymën në pop rock, pse kjo zgjedhje?

Gjithmonë kam dashur të vij ndryshe. Larmishmëria për një artist është më se e nevojshme, për të pasuruar figurën e tij. Duke qenë një këngë me mesazh të fortë një rrymë e tillë i përputhet më së miri. Por në repertorin tim nuk është e vetmja këngë në këtë rrymë, pasi edhe këtu e gjej veten shumë mirë.

Edhe kjo këngë mban vulën e kompozitorit Flori Mumajesi, pse ja besoni gjithnjë Florit këngët tuaja?

Do thoja që është një marrëdhënie reciproke.

Do të kemi një tjetër projekt muzikor nga ju, meqënese vjen edhe sezoni veror? Keni ndonjë projekt gati?

Po jam duke punuar për një singëll të ri.

Sa ju pengon Dancing për tu marr me muzikë?

Asgjë nuk më pengon të merrem më muzikë (qesh), edhe pse më duhet të pranoj që pjesëmarrja në “Dancing with the Stars”, kërkon një impenjim dhe përkushtim maksimal. Megjithatë jam e aftë ta organizoj ditën në mënyrë, që të bëj atë ç’ka duhet me energjitë e duhura, duke përfshirë muzikën dhe kërcimin.

Jemi në javën e shtatë të DWS, sa e përgatitur ndihet Elvana tani kur gara po bëhet akoma më e fortë?

Sa më e fortë bëhet gara aq më e fortë bëhem edhe un (qesh). Më shtohet dëshira për të punuar dhe kërcyer çdo ditë e më shumë. Po e shijoj shumë si eksperiencë. E ndjej që po plotëson dhe pasuron një pjesë të rëndësishme të figurës time artisike.

E shikoni veten në finalen e këtij spektakli?

Të them të drejtën besoj shumë, tek aftësia ime për të kërcyer, por kjo gjë bëhet dhe më e fortë kur e ndjen, që ke një publik mbarë shqiptar që të mbështet.

Sa suport e keni Gerdin në këtë kompeticion?

Gerdi është partneri më perfekt që mund të më shoqëronte gjatë këtij kompeticioni. Profesionalizmi i tij më shtyn për të dhenë më të mirën time. Të kërcesh me një yll të baletit shqiptar, është jo vetëm kënaqësi por edhe përgjegjësi shumë e madhe për mua.

Mendoni që pjesëmarrja në Dancing do t’iu ndihmojë, gjatë performancave në këngët tuaja?

Po besoj që kërcimi do të zë një vend shumë të rëndësishëm në vazhdimësi.

Në cilën nga disiplinat, ndiheni më komode?

Në kërcimet latine. Tango, Pasodoble, Rumba i ndjej shumë afër vetes. Janë disiplina që kërkojnë shumë interpretim, ndjenjë, personalitet, forcë.

Cili ju duket kërcimi më i vështirë?

Deri tani më e sikletëshme ka qenë Jive.

Elvanë 10 pikëshin tuaj të parë në DWS, e keni marr nga ish- profesori juaj, Alfred Kaçinari, si u ndjetë?

Shumë mirë. Uroj të më shoqëroj deri në fund (qesh). Më riktheu edhe një herë në kujtimet e “Etheve” dhe pse jam koshiente për vitet që kanë kaluar. U binda edhe një herë që koha është treguesi më i mirë.

Në fakt si i merrni vlerësimet e jurisë, jeni mërzitur me komentet e tyre?

Unë e vlerësoj gjykimin e jurisë, qoftë pozitiv apo negativ. Në rastin tim kanë shërbyer për mirë, pasi kam rregulluar defektet e mija. Pastaj unë jam pro slloganit të këtij kompeticioni, “Juria gjykon, publiku vendos”.

Tani që provuat eksperiencën e kërcimit, jeni penduar që e latë baletin?

Jo. Mendoj që çdo gjë ka ardhur në kohën dhe momentin e duhur.

Cilin shikoni si konkurrentin më të fortë të DWS?

Gjithsecili prej konkurruesve ka një karakteristikë, që i bën konkurrent të fortë.

Me cilën nga konkurrentët keni më shumë miqësi?

Me të gjithë kam raporte shumë të mira.

Keni rivale në këtë garë, nisur edhe nga fakti që ky edicion i tretë është cilësuar si një nga spektaklet me konkurrentet me të bukura femra?

Po është e vërtet që ka pasur femra shumë të bukura konkurrente këtë vit, por kjo nuk përbën kriterin kryesor të konkurrimit. Për mua kërcimi është ai që duhet evidentuar dhe vlerësuar më tepër.

Elvana sapo të mbarojë Dancing, ju keni një tjetër kompeticion të rëndësishëm ku do të merrni pjesë dhe që është , “Balkan Music Award”, ndiheni e emocionuar?

Vitin e kaluar kur kam performuar në Sofie, në “Balkan Music Award” me shumë artistë të tjerë të mëdhenj ballkanas si, Alexandea Stan, Ana Vissi, Akcent, Inna etj dhe jam ndjerë shumë krenare. Këtë vit nominimi i videos “Afër dhe Larg” me Provideo në 5 videot më të mira në Ballkan, duke përfshirë dhe Alexandra Stan dhe grupin nga të cilët janë të nominuar, më bën të ndihem dhe më shumë. Më emociononte pa masë përkrahja e publikut shqiptar duke votuar në çdo formë, që kjo këngë dhe video të fitonte. Jam e lumtur që kam mundësinë të përfaqësoj Shqipërinë, me punën time.

Do ti vazhdoni më tej bashkëpunimet tuaja me Pro video?

Pro video është një nga produksionet më të mira shqiptare, me një staf profesional. Ka treguar që kur bashkohet me “Thredoots”, japin gjithmonë një produkt të suksseshëm. Unë jam shumë e kënaqur me çdo bashkëpunim tonin, secili ka nga një sukses më vete. Video “Me ty” “Afer dhe Larg” dhe “Gjaku im”.

I keni ndjekur videot e tjera pjesëmarrëse, si ju duken ato?

Padyshim konkurrimi më duket shumë i fortë, duke përmendur artiste si Alexandra Stan, Lepa Brena, Severina, Manga.etj

Kujt i trembeni më shumë?

Për mua është arritje, që ndodhem e nominuar krahë këtyre artistëve dhe ky fakt vetëm më gëzon.

Ku qëndron e veçanta e klipit ‘Afër dhe larg”?

Veçantia e tij qëndron në koncept dhe kombimini i vendodhjes së, xhirimit me fabulën e tekstit vjen shumë natyrshem dhe i drejtëpërdrejt. Pa lenë pas dhe fotografinë dhe kualitetin e videos.

Nga të gjitha klipet dhe këngët tuaja cilën keni më të preferuar?

Do veçoja “Gjaku im” projektin tim më të fundit. Trajton një temë që ka shqetësuar vërtet mendjen dhe zemrën time. Jetojmë në një tokë me bukuri të rralla natyrore por të varfër dhe me shumë probleme dhe kemi kaluar kohë e situata të vështira. Këto dhe shumë faktorë të tjerë kanë breë, që ne të jemi të pasigurt, të prirur drejt se keqes, mos të kemi besim në vetvete ndaj dhe vendosa të bëj një thirrje për të gjithë kombin shqiptar. Për të reflektuar dhe besuar në vetvete dhe në atë c’ka quhet “Gjaku jonë”, gjak shqiptari. Besoj se ne jemi njerëz shumë të zgjuar dhe me zemër shumë të madhe ndaj mos të kemi frikë, nëse rritemi ngadalë, por të mendojmë sesi të rritemi dhe një ditë të arrijmë aty ku meritojmë të jemi. Dua të ndaj dhe një moment gjatë xhirimeve me publikun. Në këtë video kam interpetuar me aq ndjenjë saqë nga duart e lidhur me zinxhirë, të vërtet hekuri ka dal gjak realisht. Dhe kjo do të shihet në një “Making OFF”, që është bërë dhe do të transmetohet shumë shpejt.

Do të merrni pjesë në ndonjë nga festivalet e rëndesishme shqiptare këtë vit ?

Deri tani nuk kam diçka në plan.

Jeni aktualisht “mbretëresha” në fuqi, e Top Fest e keni ndjekur sadopak Top fest 9. Kujt ia uroni fitoren?

Shikoj që edhe këtë vit ka prurje muzikore shumë të mira dhe duket që disa prej tyre kanë zenë vend, në zemrat e publikut. Unë kam shumë të preferuara këtë vit si “Për mua je dashuri” Julka, “Fishekzjarre” nga Besa ,”Si shiu”, Argjentina Ramosaj”, “Ajo është ajo” nga Eric dhe superhiti “Mamica” i këngëtarit, Klajdi Haruni. Uroj që ashtu siç ndodhi vjet me mua fituesi, të jetë ai që ka mbështetjen absolute të publikut!

Kohët e fundit ka qarkulluar në media lajmi, se ju do të jeni imazhi i “Tring dixhital”, sa të vërteta janë këto thashetheme?

Nuk ka asgjë të vërtet.

Elvana keni një njeri që ju frymëzon në jetë?

Kam familjen time që e kam shumë të shtrenjtë dhe miq të mi të zemrës, që më japin dashuri çdo ditë.

Kujt ia dedikoni suksesin tuaj?

Falemindeit Zotit, që në jetë më dha njerëzit, më të cilët ndaj çdo sukses dhe gëzim.

Duket se keni fituar një popullaritet të madh në publik, si është raporti juaj me fansat?

Fansat janë një shtyllë shumë e fortë e karrierës time. Falenderime të sinqerta. Gjithmon nuk do rreshtin së daluri nga zemra ime për ta.

E konsideroni veten një njeri me fat?

Kur shikoj familjen, miqtë që kam pranë, Shqipërinë e bukur ku jetoj, muzikën që bëj, për atë c’ka sot jam, po jam me fat!

Është e dashuruar Elvana Gjata?

E vërteta është që jam dashuruar me makinën time të re FIAT 500. Më bën të ndihem kaq mirë (qesh).

Cila është blerja juaj më e “çmendur”?

Çdo blerje në vetvete është një çmenduri më vete (qesh). Sidomos kur janë me vlera të konsiderueshme.

Ku do ti kaloni pushimet verore?

Ende nuk kam vendosur asgjë, pasi bashkë me menaxherin tim Andy Dj, kemi një axhendë shumë impenjative, këtë verë me koncerte.

Na kërkoi para më shumë se ç’merr në koncertet me ‘shukariet’ dhe në mënyrë ilegale, pa faturë tatimore”

Nuk është rast i rrallë që personazhet e njohur vihen kundër gazetarëve apo botuesve, ndërsa diskutohet ende çështja delikate e kufirit se ku mbaron liria e personave publikë dhe ku fillon ajo e medias, ndërsa shkruajnë për ta dhe jetën e tyre private.

Por për gazetarin e njohur Arjan Konomi, i cili drejton prej vitesh revistën “Shqip”, kjo është hera e parë që ndaj medias që ai përfaqëson, të ngrihet një padi. Këngëtarja Soni Malaj ka hapur çështje gjyqësore për një portret të pautorizuar, që u botua para dy vitesh për lidhjen e saj me balerinin italian Mirko. Arjan Konomi në këtë intervistë tregon gjithë historinë me këngëtaren, nga kërkesa e saj për të dhënë intervistë në shkëmbim të 2000 eurove, dhe deri tek padia e ngritur, ku këngëtarja kërkon tashmë dëmshpërblim prej 8000 eurosh.

Këngëtarja Soni Malaj ka hapur ndaj jush një çështje gjyqësore për një shkrim të botuar në revistën “Shqip” para dy vitesh. Si e pritët ju padinë e këngëtares?
Në fakt, është e vërtetë që kjo çështje gjyqësore ka dy vjet që ka nisur. Është ngritur një padi absurde e kengëtarës Soni Malaj ndaj revistës “Shqip”, që unë drejtoj, për një shkrim të titulluar: “Soni e Mirko; dashuria që lindi nga një kërcim”. Shkrimi nuk është bërë nga unë por unë kam vendosur ta botoj, sepse jam i bindur që nuk përbën asnjë shkelje të privatësisë së këngëtares së njohur. Në të vërtetë, unë kisha folur me këngëtaren për të bërë një kopertinë më të dhe ajo s’ishte dakord. Pasi nuk kishte qenë asnjëherë në kopertinën e revistës “Shqip”, mendova se duhet të bëj diçka edhe për këngëtaren, për të cilën kisha dhe kam një konsideratë si njeri dhe si artiste. Këngëtarja, edhe pse biseduam bashkë, më drejtoi te një menaxher i saj, i cili ishte ai që paraqiste kërkesat për pagesë. Në atë periudhë, këngëtarja në fjalë kishte nisur t’u kërkonte shuma të konsiderrueshme pagese për të dhënë intervista. Me sa jam informuar, edhe gazetës suaj i ka kërkuar një shumë jo të vogël në këmbim të një interviste. Pasi u publikua shkrimi, një përfaqësues ligjor i këngëtares nuk ka rreshtur për muaj të tërë së ardhuri në zyrën time, në mënyrë konstante dhe insistuese. Qëllimi i tij ishte të bënim një marrëveshje me këngëtaren, duke e paguar atë më një shumë që ishte jo pak e vogël për një revistë. Unë, si drejtues i revistës “Shqip”, pasi e lexova me vëmendje artikullin edhe një herë, nuk pashë shkelje të privatësisë, as denigrim të figurës artistike të saj. Duket edhe nga titulli. Ndaj nuk pranova të bëja asnjë kompromis për pagesë, edhe për arsyen se Soni Malaj nuk mund të sillte një faturë tatimore për të bërë pagesën duke qenë se ka një jetë, që zhvillon aktivitet artistik fitimprurës pa pasur asnjë licencë dhe pa i paguar asnjë taksë shtetit shqiptar. Kështu avokati e drejtoi kërkesën në Gjykatë.
Dimë që ajo kërkon si dëmshpërblim shumën 8000 mijë euro me pretendimin për prishje imazhi. Si gazetar profesionist që jeni, mund të jetë cenuar reputacioni i saj?
Është një kërkesë absurde, sepse në këtë rast nuk është bërë një intervitë, por një shkrim, ku është cituar këngëtarja nga intervista të tjera të dhëna në televizion apo gazetë. Në padinë e saj cilësohet se kemi prishur imazhin pasi kemi shkruar që “Soni me Mirkon hëngrën pulë me pilaf natën e tyre të parë pas vizitës në shtëpinë e prindërve të Sonit”. Këtë fakt ajo e quan denigrim, edhe pse mua nuk më rezulton që “Pula me pilaf” na qenka prishje imazhi, ndërkohë që është një pjatë tipike shqiptare që shqiptarët e hanë më kënaqësi, përfshirë mua, sa herë më jepet mundësia. Madje, është edhe tradicionale për natën festive të Vitit të Ri. Ndoshta këngëtarja do të kishte preferuar që të vendosnim emra pjatash franceze, por ka qenë vete ajo që e ka thënë këtë fakt në një intervistë për «Vizion +». Përveç kësaj edhe pse përmendet historia e saj më një shtetas francez që është e ditur botërisht dhe e pasqyruar gjerë nga mediat, ne ishim të fundit që e përmendëm. Ndoshta Sonit i ka ardhur keq sepse nga revista mund ta ketë marrë vesh dhe Mirko, por unë besoj se ajo duhet të kishte qenë më e sinqertë për lidhjet e saj të mëparshme me të dashurin aktual.
Siç e përmendët më sipër, ajo ju ka kërkuar një shumë të hollash në shkëmbim të intervistës, fakt që nuk e përmend vetë në sqarimin e saj. Si ju tingëlloi kjo kërkesë?
Po, pas habisë sime, sepse nuk kishte ndodhur asnjëherë më parë që të kërkojnë lekë për të dhënë një intervistë mbi karrierën, dashurinë e re dhe eksperiencën në “Dancing with the stars”, mbi të cilën ishte ndërtuar ideja pse pikërisht Sonin kishim vendosur për ta pasur në kopertinë, fola edhe me kolegë të tjerë gazetarë, të cilët më konfirmuan të njëjtin fakt… Që Soni Malaj nuk jep intervista pa qenë e paguar. Dhe shifra ishte tepër e lartë për një treg shqiptar. Më duket një rast i rrallë që asnjë artist shqiptar nuk e ka bërë deri më sot, aq më tepër në rastin e kësaj këngëtareje, që nuk është se kishte arritur ndonjë gjë në karrierën e saj në atë moment, përkundrazi. Për të ishte një moment shumë i vakët artistik për të mos thënë i dobët. Ka shumë kolosa të artit e muzikës shqiptare, që meritojnë të jenë të paguar sepse i kanë dhënë këtij vendi aq shumë sa konsiderohen në krenaritë tona kombëtare, dhe që kanë mirësinë dhe urtësinë të mos kërkojnë pagesa.
Dhe sa ishte shuma që këngëtarja ju kërkoi?
Nëpërmjet përfaqësuesit të saj, Soni kërkoi 2000 euro; shumë më tepër se për një koncert ku këndon “shukariet” e saj. Në padi pastaj e rriti shumën, në 8 milionë lekë të vjetër.
Çfarë faktesh nga jeta e saj pasqyrohen në atë artikull?
Shkrimi nuk përmban asgjë, që mund t’i prishë imazhin këngëtares, përkundrazi. Ndërkohë që ne jemi një revistë aktualiteti dhe qëllon shpesh të kritikojmë prezantues tele-vizivë, gazetarë të ekranit, këngëtarë, aktorë etj. Por për faktin se nuk ekziston tek ne një kritikë e mirëfilltë, e për më tepër duke u mësuar artistët të përkëdhelen nga gazetarët (që në shumë raste janë këngëtarët që u hedhin një sy të fundit shkrimit për ta), duket sikur ndaj Sonit është bërë një padrejtësi e madhe. Ndërkohë që është detyrë e shtypit të këtij sektori të shkruajë nëse një shfaqje është e arritur apo e dështuar, që një këngë është e bukur apo jo etj. Gjë që nuk ka ndodhur në rastin e Sonit, edhe pse ka pasur shumë për të thënë për sa i përket artit të saj muzikor. Edhe në këtë rast nuk do të ishte prishje imazhi, por një kritikë artistike.

Ajo çfarë e ka indinjuar më shumë këngëtaren, është përmendja në shkrim e lidhjeve të saj të mëparshme.
Nuk ka asnjë fakt, që përmendet për herë të parë. Fakte që vetë këngëtarja në harkun e viteve ka vendosur t’i bëjë publike. Pra, nuk është media që i ka bërë publike, por vetë këngëtarja, e cila në rastin me francezin bëri dhe një fejesë të madhe, të pasqyruar me foto nëpër faqet e shtypit rozë. Nëse Soni ndërron shpesh të fejuarit nuk është një problem imi, por i saj, derisa ajo e quan një problem. Revista “Shqip” vetëm i renditi. Nuk shoh asnjë arsye në rastin në fjalë që të të vijë turp nga e kaluara. E kaluara është një pjesë e rëndësishme e jetës së çdo njeriu dhe nuk është asnjeherë për të ardhur turp, edhe kur nuk je më dakord me të shkuarën tënde.

Ju e njihni personalisht këngëtaren? Dhe nëse do e lexoni atë shkrim pas dy vitesh që është botuar, do të rishkruhej sërish një shkrim i tillë?
Natyrisht që po, sidomos në ato raste kur nuk ka intervistë, është e drejta universale e publikimit që ma lejon ta bëj këtë. Si dhe shprehja e mendimit të lirë, derisa jetojmë në një vend të lirë. Ashtu si është edhe e drejta e këngëtares që të japë versionin e saj. Këngëtarja nuk është se mohon faktet, por thotë vetëm se ato i prishin imazhin, gjë për të cilin ajo duhet të kujdeset më shumë vetë sesa shtypi.
Gjatë punës suaj kemi pasur raste të tjera, kur një personazh publik ju padit në Gjykatë?
Jo. Është hera e parë. Dhe në këtë rast jam në Gjykatë jo si autor i shkrimit, por si botues i saj dhe kam vendosur që të shkoj vetë dhe të marr përsipër mbrojtjen e shkrimit, të cilin unë dhashë autorizimin për ta botuar.

Altin Lala, refugjati që “pushtoi” dhe u kthye në ikonë në Hanover

Kur ai erdhi në kampingun e kombëtares, në Harburin e vogël pranë Hamburgut, askush nuk e njihte. Dhe nuk kishte se si. Altin Lala ishte “arratisur” fare i vogël nga Shqipëria. Kur ende nuk i kishte mbushur të 16-t, ai së bashku me tërë shokët e ekipit përfaqësues të U-16, në vitin 1991 nuk u kthyen më në Shqipëri. U shpërndanë si zogjtë e korbit nëpër Gjermani.

Shtypi i atyre viteve shkroi diçka, por më pas ngjarja u harrua… Shqipëria kishte halle dhe probleme më të mëdha ato kohë. Dhe ja tani, pas 6 vitesh, në radhët e kuqezinjve shfaqet ai i harruari dhe i arratisuri, Altin Lala. Ashtu i vogël, trup imët dhe flokëgjatë, nuk ta mbushte syrin. Madje edhe trajneri i Shpresës asokohe, Sulejman Mema, nuk dinte asgjë për vlerat e këtij futbollisti të ri.

Por edhe ai ishte thyer para këmbënguljes së të riut për t’u provuar, pa pretendime për më tepër. Djaloshi Lala e kishte kapur rastin fluturimthi. Pak kohë përpara ndeshjeve Gjermani – Shqipëri, ai i kishte telefonuar trajnerit Mema dhe i kishte kërkuar që të bënte një provë me ekipin Shpresa.

Shpenzimet i merrte përsipër vetë, donte që trajneri vetëm ta shikonte një herë dhe nëse nuk i nevojitej, ai mund të largohej. Para kokëfortësisë dhe logjikës së ftohtë të djaloshit, që fliste nga Gjermania, Mema u dorëzua dhe e grumbulloi me Shpresën. Kështu Altini u vesh kuqezi. Me këtë rast takoi shokët dhe hoqi njëfarë soji edhe mallin për Shqipërinë, ku kishte lënë familjen.

Djali “plangprishës” tani u kthye në shtëpi. Aventura e Lalës me Shpresën nuk zgjati shumë. Talenti dhe aftësitë e tij dallonin. Trajneri i Kombëtares së asaj kohe, Astrit Hafizi, e grumbulloi dhe e aktivizoi me të rriturit në turneun e Maltës, në vitin 1998.

Aty Kombëtarja fitoi mbrojtësin e saj të djathtë, inteligjent, luftarak e të kudondodhur, që quhej Altin Lala.Qysh nga ajo kohë, nga ndeshja në ndeshje, Lala rritej në moshë, por më shumë rritej edhe si një futbollist profesionist, i domosdoshëm për kuqezinjtë e Shqipërisë.

- Më është dashur mjaft punë, mund e djersë për të arritur deri këtu, – tregon Lala. – Jeta ime nuk ka qenë bahçe me lule. Nuk do t’i harroj kurrë ditët e para në Gjermani. Isha thuajse kalama. Nuk dija të flisja, nuk kisha asnjeri ku të mbështetesha, qoftë edhe tek ndonjë i afërm, apo farefis. Dija vetëm të luaja futboll dhe dëshiroja të bëhesha futbollist. Isha kapur fort pas kësaj ëndrre, aq sa isha bërë skllav i saj. Dhe tani nuk jam i zhgënjyer. Madje kur kthej kokën pas dhe shikoj se ç’kam arritur, i harroj të gjitha ato që kam hequr.

1. Pak kohë pas qëndrimit në Gjermani, Altini u sistemua në një kamp refugjatësh, në Fulda. Po fusha e futbollit e tërhiqte si magnet djaloshin nga Tirana. Ashtu me gishta, me këmbë e duar siç dinë të merren vesh vetëm shqiptarët, Altini u kërkoi gjermanëve ta linin të luante edhe atë. Ata u befasuan nga aftësitë e këtij djaloshi njeri pa njeri. Menjëherë e përfshinë në radhët e ekipit të të rinjve të Borusias së Fuldës.

Aty luajti për dy vjet, për të kaluar më pas në ekipin e të rriturve të Fuldës, që luante në kategorinë e tretë. Këtu Altini ishte një gjysmëprofesionist dhe si të thuash, jeta e tij kishte marrë udhë. Ai e kishte bërë zgjedhjen. Në vitin 1998, Altini pati dy gëzime njëherësh. Ai veshi fanellën kuqezi dhe u bë titullar i kombëtares së Shqipërisë dhe ndërkohë nënshkroi një kontratë me ekipin “Hanover 96″ në Bundesligën 2.

Tani ai nuk ishte më i panjohur. Emri i tij gjithnjë e më tepër do të mbushë faqet e shtypit sportiv gjerman. Lala, edhe në Hanovër, shpejt do të fitonte fansa. Me natyrën e tij të qetë, por hokatare, Altini do të bëhet edhe kripa e ekipit. Veç jo vetëm për natyrën dhe karakterin, por edhe për lojën dhe rendimentin në fushë.

Aty ai nuk të hap rrugë. Aftësitë e mira fizike, inteligjenca në lojë dhe talenti, e bënë Altinin ndër lojtarët kryesorë dhe më të rëndësishëm të Hanovrit që synon ngjitjen në Bundesligë. Për çudi, ndryshe nga Shpresa, nuk luan mbrojtës i djathtë, por lojtar i lirë në mesfushë, që shihet sa në mbrojtje aq dhe në ndihmë të sulmit. Ai edhe pse i huaj, u imponohet drejtuesve të klubit të Hanovrit dhe fiton besimin e trajnerit të tij, që e konsideron Lalën një perlë të “Hanovrit 96″.

Edhe për tifozët ai kthehet në simbol. Gjermanët, në pamundësi për ta shqiptuar mbiemrin e tij, sa herë ai e kapte topin, këndonin në korr “La-la-la”. Ndërkohë, në shkallët e stadiumit, ku luante Hanovri, nuk do të mungonin bashkatdhetarët e tij, nga Shqipëria, por edhe nga Kosova. Për ta, Altini është njëherësh edhe krenari dhe simboli i atdheut të tyre. Ata e shikojnë atë duke luajtur dhe krenohen me aftësitë dhe talentin e tij, i cili i bën që mendja t’u fluturonte dhe për pak orë Shqipëria t’u afrohej e të ishte me ta.

2. Kalimi nga Fulda në Hanovër, edhe pse i hapi perspektiva të reja, i krijoi një hendek Altinit. Dhe djaloshi 23-vjeçar kishte të drejtë. Ai në Fulda kishte lënë zemrën… Një vajzë e quajtur Viktoria nga një familje refugjatësh italianë, e kishte bërë rob të sajin. Ishin njohur aty në Fulda fare të rinj dhe ishin dashuruar me njëri-tjetrin.

Kështu që rruga nga Hanovri në Fulda, në kohën e lirë për Altinin do të ishte jo vetëm e shpeshtë, por edhe e dashur dhe e papërfillshme. Por do të vinte një kohë, që kësaj “aventure” i duhej dhënë fund. Altini dhe Viktoria vendosën që të shkurtojnë largësitë dhe të martohen. Dhe kështu bënë.

Dasmën nuk e bënë në Gjermani, por në Itali. Më saktë, në Melisa, në një pikë buzë detit Mesdhe, ku familja e bashkëshortes së ardhshme, ka një hotel turistik me 4 yje. “U bë një dasëm e madhe dhe e bukur, – tregon i ati i Altinit, Doda. – Ishte një dasmë italo-shqiptare, e cila nuk ndryshon thuajse asgjë nga ato tonat, për sa i përket zakoneve.

Familja e nuses i ruante me rreptësi traditat e familjes italiane. Kjo, ndoshta edhe për faktin, se pranë Melisas jetonin mjaft arbëreshë, shumë prej të cilëve ishin miq të familjes dhe të ftuar në dasmë.

Në atë dasmë të Melisas, në atë korrik të 1999-tës, krushqit nga ana e dhëndërit, ishin të paktë. Ishte familja Doda, e ëma, i ati, motra e martuar dhe i vëllai i Altinit, që shkonin nga Tirana. Me ta u bashkua edhe një shok i Altinit somalez, që vinte nga Gjermania. Këta plotësonin numrin 250 vetëve, që morën pjesë në ceremoninë e celebrimit në kishën e Melisës dhe pastaj gëzuan deri vonë duke kërcyer e kënduar nën tingujt e muzikës italiane, që shoqërohej nga zëri i tre këngëtarëve pjesëmarrës në San Remo.

Ishte një dasmë, ku kishte të ftuar nga të gjitha kontinentet. E në këtë konglomerat miqsh nuk mungoi edhe vallja ballkanase me motive shqiptare e interpretuar nga njerëzit e Altinit dhe arbëreshët e Italisë. Thënë shkurt, ishte një dasëm që do të kujtohet gjatë në Melisa për nga hareja, luksi dhe shkëlqimi.

3. Çifti Lala jeton në Hanovër. Me të mund të komunikosh lehtë nëpërmjet telefonit edhe pa qenë Altini në shtëpi. Mjafton të dish të flasësh një nga gjuhët ndërkombëtare dhe menjëherë, e shoqja, Viti, siç e thërrasin miqtë dhe në familje, do të përgjigjet me lehtësi e shkathtësi. Se Viktoria është një poliglote e vërtetë. Ajo ka studiuar për gjuhë të huaja dhe zotëron italishten, gjermanishten, spanjishten, anglishten dhe frengjishten.

Në sajë të kësaj aftësie, ajo para martesës ka punuar si përkthyese në një bankë, punë të cilën tani e ka ndërprerë, qysh kur është martuar dhe jeton në Hanovër, për t’iu përkushtuar më tepër të shoqit, që ka nevojë për përkujdesjen e saj. Por ndërsa flet me Altinin për aftësitë poliglote të së shoqes, ai thotë: “Shtoni edhe gjuhën shqipe, sepse edhe atë ka arritur ta mësojë.

Ajo tani i di disa fjalë dhe e kupton, por më ka kërkuar libra të gjuhës shqipe ngaqë dëshiron ta mësojë mirë dhe me gramatikë”. E në vazhdim të bisedës me Altinin mëson se Viti interesohet mjaft për Shqipërinë dhe ka një dëshirë të zjarrtë ta prekë vendin ku ka lindur i shoqi. Dhe ajo ka të drejtë.

Ashtu siç Altini është bërë pjesë e pandarë e saj, ajo do të bëjë të sajën edhe Shqipërinë, vendlindjen e të shoqit, i cili nuk len ditë pa i telefonuar familjes së tij në Tiranë, atij që ajo i përkushtohet me plot dashuri dhe që me talentin e tij tani është bërë simbol krenarie për tifozët e Hanovrit dhe një “ambasador” i mirë për të gjithë bashkatdhetarët e tij refugjatë në Gjermani.

Lamtumira

Nga Dritan Lundra

Minuta e 84-t. Hanover luan kundër Kaiserslautern. Të 49 mijë tifozët e në Hanover nisin festën. Skuadra ka siguruar Ligën e Europës, por në fushë, për të fundit me fanellën e skuadrës është paraqitur Altin Lala, kapiteni legjendar i kësaj skuadre. Vetëm 6 minuta lojë për të përshëndetur kapitenin e tyre, por që mjaftojnë për të nderuar emrin simbol të kësaj skuadre. 6 minuta lojë, por festa vazhdon pas përfundimit.

Një skuadër e veshur e gjitha me numrin 8 (numri i Lalës), një stadium, i cili si magji nxjerr koreografinë e fillimit të ndeshjes, ku lehtë do lexoje “Danke Altin Lala”. Më shumë se kaq askush nuk do e mendonte. Megjithatë çdo fillim ka një fund, por është mrekulli që fundi të jetë si ai i Lalës. E ne nuk mund ta bëjmë atë që Hanover i ka bërë Lalës, por mjaftohemi vetëm me një shprehje, natyrisht jo në gjermanisht, por në shqip e me plot gojë: “FALEMINDERIT ALTIN, FALEMINDERIT PER TE GJITHA EMOCIONET QE NA KE DHENE ME FANELLEN KUQEZI”!

Nga Shqipëria në Gjermani

Askush nuk do ish menduar dy herë në ato vite të tmerrshme. Këtë gjë ka bërë edhe Lala në fillimet e viteve ‘90. Te Dinamo, ku luante të gjithë e njihnin talentin e tij, por të luaje futboll në Shqipëri më shumë ish masakër sesa kënaqësi. E në këto kushte ai vendos të migrojë. Zoti i sjell një turne në Gjermani, ku Lala shkon e nuk kthehet më prapa. “Ka qënë viti 1991, – kujton përgjegjësi i asaj kohe në këtë skuadër 16-vjeçarësh, Bujar Lubani. – U nisëm për në Gjermani në një turne, ku edhe vetë ishim koshientë që shumica e futbollistëve nuk do të ktheheshin më.

Kështu ish koha. Turneu ish në Frankfurt dhe ekipi ynë ish mjaft i mirë. Sinqerisht që Lalën nuk e njohja dhe kur e kam parë për herë të parë nuk do mendoja se do bëhej ky që është sot. Ish i imët në trup dhe me mendjen time nuk premtonte. Por që në ditët e para dhe aq pak sa ndenjëm pashë një pasion dhe vëzhgova se ish një luftëtar i vërtetë. Altini dinte të luante dhe të luftonte për çdo top.

Nuk mund të them se ish ndonjë talent i madh, por pasioni dhe puna e bënë të tillë, pra kapiten të kombëtares tonë dhe njëkohësisht edhe të Hanoverit. Mbaj mend që nga grupi prej 18 futbollistësh 12 mbetën në Gjermani dhe u kthyen vetëm 6. Trajnerë bashkë me mua kanë qenë edhe Besnik Çela dhe Mexhid Haxhiu. Megjithatë kur kamë parë lamtumirën e Lalës më ka kapur një emocion i jashtëzakonshëm.

Kjo sepse më kujtohet fare mirë largimi i tij, kujtoj edhe ditët e vështira që ka kaluar, por pasioni dhe puna (të cilët kurrë nuk i kanë munguar atij djali) triumfuan edhe ndaj jetës së vështirë. E në këto kushte ai nis një jetë normale si çdo refugjat i zakonshëm, por në asnjë moment pa iu ndarë fushës së futbollit.

Jeton me miqtë e tij, por duke qenë edhe më i vogli, qoftë në moshë, por edhe në trup të gjithë e duan, por më shumë e respektojnë. Në ndeshjet e provincës së Fuldes, një qytet i ftohtë dhe asnjëherë në majat e futbollit gjerman, Lala shpërthen. Shënon gola pa fund, edhe pse pozicioni ish mbrojtës aq sa bie menjëherë në sy, bie në sy të një menaxheri nga Berlini, i cili pas një ndeshjeje e fton për një shtëtitje. Një shëtitje, e cila do ish edhe “telebingo” për Altinin.

Ai kish parë gjithçka të mirë dhe gjithçka të duhur për një futbollist. I druajtur dhe pa asnjë dëshirë Lala pranon e pas shëtitjes vjen një shoping në supermarket. Merr gjithçka që i duhet një djaloshi për të marrë, por nuk jep fjalën për kontratë, pranon “dhuratat” por premton se do i ndajë me shokët. Në fund “dorëzohet” pranë pavionit të mishit. Merr sa i duhet e në fund pranon, ndonëse me zemër të thyer të shkojë ku dëshiron menaxheri. Stacioni i parë ka qënë Borusia Fulde e më pas do niste edhe karriera e tij profesioniste me Hanoverin.

Kanë thënë…

Sulejman Mema (trajner i skuadrës Shpresa 1997)

Ka qënë një ditë me shi. Ne kishim mungesa në krahun e djathtë të mbrojtjes sepse Sina kish kaluar me skuadrën kombëtare. Mos gaboj u dëmtuar Sinani dhe trajneri Hafizi kërkoi edhe një futbollist nga skuadra U-21. Në hollet e hotelit më afrohet një djalë me flokë të gjata, por shumë i rregullt. Nga trupi nuk ma mbushi mendjen. Do luanim në Braunshvejk kundër U-21 të Gjermanisë.

Më tha vetëm dy fjalë. Profesor, unë jam Altin Lala, luaj në Gjermani përse nuk më provon një herë edhe mua. Luaj ku të ketë nevojë skuadra, por roli natyral është në krahun e djathtë të mbrojtjes. E pashë me vëmendje, por nuk ka mbushi syrin, megjithatë vendosa ta marr, në fund të fundit ne kishim një më pak, asgjë nuk do humbisnim. Nuk e vura re që me vete kishte edhe çantën e sportit dhe i them ik merr materjalet dhe paraqitu nesër në stërvitje. Me një buzëqeshje çarmatosëse më drejtohet.

Profesor, unë jam gati. Në seancën stërvitore, natyrisht që e kisha jashtë planeve për të luajtur në formacionin bazë dhe përqëndrimi im ish plotësisht te futbollistët që do aktivizoheshin. Në një moment më afrohet zëvendësi im, Bashkim Koka, i cili më thotë. “Sule shife pak këtë që na erdhi dje, është i jashtëzakonshëm”. Me një sy shikoja skuadrën dhe përgatisja skemat, ndërkohë me një tjetër ndiqja çdo lëvizje të Lalës. Ishte i jashtëzakonshëm.

Pas seancës stërvitore, kur do vendosnim formacionin isha në dilemë, ta fusja ose jo nga minuta e parë. Por si gjithmonë vendos diçka tjetër dhe lala e ka nisur ndeshjen nga stoli. Një pjesë e parë ku Gjermania dominoi dhe e mbylli 2-0. Në pushim jam futur në dhomat e zhveshjes dhe i kam thënë. Altin bëhu gati. Nuk mbaj mend të ketë pasur ndonjë emocion të veçantë. Pjesa e dytë ka qenë shumë e barabartë dhe më i miri në mënyrë absolute ka qenë Altin Lala.

Kaq ka mjaftuar, ku mbase edhe rastësia të ndikonte që ne fitonim një futbollist, mbase nga më të mirët e kombëtares shqiptare në kohëra. Mbas ndeshjes e kam përgëzuar dhe në mbrëmje jam takuar me Hafizin, trajnerin e kombëtares. I kam thënë, shiko, kam zbuluar një futbollist që as në ëndërr nuk e ke parë ndonjëherë, është i paparë.

Astriti kish mendjen të ndeshja e kombëtares dhe më ka thënë ta shohim njëherë. Ta shohim, por nuk kish se çfarë të shihte, Altini ish i përgatitur dhe direkt në turneun pasardhës në Maltë, Hafizi e grumbullon dhe Lala bëhet lojtar bazë i formacionit.

Astrit Hafizi, trajner i kombëtares 1997

Sula me fliste, por unë mendjen e kisha te ndeshja. Luanim kundër Gjermanisë dhe vërtet humbëm port ë shënosh tre gola në Hanover kundër kombëtares gjermane dhe të pëshosh në minutën e 92-të kjo ish tragjedi. Por futbolli i ka këto dhe pas përfundimit fola edhe një herë me Memën. Më tregoi për cilësitë e Lalës, prej të cilit kish mbetur i mahnitur.

Vetë nuk e kisha parë ndeshjen, por i besova një trajneri me shumë eksperiencë si Mema. Nuk kish gabuar. Në janar do zhvillohej turneu i Maltës. Ne ishim të ftuar. Altini n e kisha në listë, por nuk kisha vendosur për ta futur në formacion. Mos harrojmë në atë kohë në skuadër ishin lojtarë me shumë emër dhe eksperiencë si Strakosha, Haxhi, Xhumba, për të vazhduar me Rudi Vatën, apo Taren e Rakllin.

Megjithatë që në momentin e parë në stërvitje mënyra e lojës së tij më mrekulloi. Nuk dinte të fliste, por vetëm vraponte dhe çdo gjë që i thuhej e konceptonte menjëherë dhe gjithmonë bënte atë që duhej bërë. Nuk kam hezituar më gjatë. Së bashku me Sejdinin, ndihmësin tim vendosëm ta fusim menjëherë në formacion.

Dukej që kish tipare mesfushori, por ne kishim nevojë për mbrojtës të krahut të djathtë, sepse në qendër, në atë pozicion që quhet mesfushor shkatërrues luante Rudi Vata. E aktivizuam në rolin e mbrojtësit të djathtë, aty ku kish luajtur edhe me kombëtaren U-21. I jashtëzakonshëm.

Megjithatë, Altini nuk ish vetëm i jashtëzakonshëm në fushën e lojës. Ai për skuadrën ish edhe një trajner në fushë. Me lalën çdo trajner në Botë do ndihej komod. E kjo sepse ai dinte të bënte atë që i thonte trajneri, por nga ana tjetër dinte të motivonte edhe shokët e skuadrës. Nuk mund të them asgjë më shumë se sa një lojtar i jashtëzakonshëm e akoma më shumë të flas me superlativa si njeri.

Hans Peter Brigel

Nëse Hafizi e ka zbuluar si futbollist, njeriu që e ka ngritur në piedestal, duke i besuar gjithë mesfushën ka qenë Hans Peter Brigel, trajner i kombëtares shqiptare. Pas golit të shënuar në Zvicër, kur kemi humbur në një ndeshje vërtet mjaft të mirë, pas përfundimit të saj, Brigel do deklaronte. “Futbolli vendoset edhe nga episode. Nuk luajtëm keq, mund edhe të fitonim.

Dua të veçoj në këtë ndeshje Altin Lalën. Ka zhvilluar një ndeshje perfekte, jo sepse shënoi, por ai ish lideri i vërtetë i skuadrës në këtë takim”. Të njëjtat fjalë edhe pas fitores 3-1 në Shkodër kundër Rusisë, mbase një nga ndeshjet më historike të Shqipërisë. Goli i parë i Lalës me Kombëtaren e Brigel do shprehej. “Një nga fitoret më magjike me skuadrën shqiptare. Të gjithë ishin të mrekullueshëm, por goli i Lalës i dha skuadrës sigurinë e duhur, ashtu sikundër loja e tij në mesfushë”.

Shifra

79 ndeshja ka luajtur Lala për skuadrën kombëtare

Janar 2008 Ndeshja e parë me kombëtaren shqiptare

29 mars 2003, goli i parë shënuar në karerën e tij kundër Rusisë

3 gola ka shënuar ai me kuqezinjtë. Kundër Rusisë, Zvicrës (11 qershor 2003) dhe San Marinos (16 gusht 2006)

1 gol ka shënuar Lala në Bundesligën I, kundër Hamburgut (5-0)

13 gola ka shënuar ai me Borusia Fulde dhe Hanover në Bundesligën II

326 ndeshje ka luajtur Lala, si profesionist në Gjermani

30 korrik 1998 debutimi i parë në Bundesligën II me Hanover (1-0 kundër Karlsruhe)

39 korrik 2004 pas 6 vjetësh bëhet kapiten i Hanoverit, shirit që e mban deri në vitin 2008

6 maj 2012 ndeshja e fundit në karrierë në Bundesligën I (Hanover-Kaiserslautern 2-1). Lala luan vetëm 6 minuta

11.10.2011 ndeshja e fundit me kombëtaren shqiptare…

15 minuta Kaq ka zgjatur pas përfundimit të ndeshjes festa dhe njëkohësisht përshëndetja e 49 mijë tifozëve në stadium

Bajern Amator do jetë destinacioni i tij i ardhshëm

Ndeshjet me Kombëtaren shqiptare

1998 7 0

1999 6 0

2000 3 0

2001 6 0

2002 4 0

2003 5 2

2004 7 0

2005 9 0

2006 6 1

2007 9 0

2008 6 0

2009 1 0

2010 – –

2011 – –

Total 79 3

Pergatiti Bashkim Tufa Sporti Shqiptar

Nje nga kengetaret me te mira qe ka skena e muzikes shqiptare, Gili, ka qene e ftuar ne studion e emisionit “Pasdite ne Klan” te Rudina Magjistarit.

Nje bashkebisedim i ngrohte u zhvillua ne studio ku kengetarja kendoi edhe suksesin e saj te shume viteve me pare “Xixellonja”. Duke qene se ajo prej nje periudhe u ka munguar ekraneve shqiptare, Gili foli per suksesin e saj me te fundit qe eshte kenga “Haku i Nanes” dhe per jeten e karrieres e saj, ne pergjithesi. Me poshte mund te lexoni intervisten e Gilit te plote.

Si po pritet klipi juaj me i fundit?

Klipi i fundit ka dale para dy muajsh dhe eshte pikerisht kenga “Haku i Nanes”, e cila po pritet shume mire nga dashamiresit e mi, pasi eshte nje kenge me nje teme te rralle dhe shume origjinale. Jam shume e lumtur, pasi ne kete moshe qe jam une nuk do te doja qe te isha thjesht prezent ne tregun muzikor, por kur te dal te le gjurme gjithmone.

Megjithate, ju jeni bere e njohur ketu ne Shqiperi nepermjet skenes se festivaleve?

Po, eshte e vertete, une vija me se shumti ne festivale. Ishte nje kohe qe gjithcka me pelqente, sepse te gjithe kengetaret performonin ne kete eveniment te muzikes. Dhe sigurisht nje hapesire i krijohej edhe kengetareve nga Kosova.

Festivali ishte arena ku kengetaret konkurronin sa i perket kenges, lookut dhe te gjithe komponenteve te tjere, nderkohe sot kane dale videoklipet?

Une, ne fakt, jam e njohur si kengetare e festivaleve, sepse qe e vogel kam marre pjese ne festivalet e femijeve. Vite me radhe kam prezantuar vete nje festival per femije.

Por edhe klipet qe ju keni realizuar kane qene shume te suksesshme…qe i kane emocionuar dhe prekur shume degjuesit. Ku mbeshteteni ju per te ndertuar tematiken e kengeve tuaja?

Para se te ndertoj nje teme, mbeshtetem ne jeten e perditshme te popullit tim. Dhe shpesh sa i perket kenges sime te fundit “Haku i nenes” kisha degjuar shume shpesh mbi kete teme. Per me teper, une e kam shtepine afer nje azili pleqsh dhe per mua ishte nje teme shume e prekshme, sepse i shikoja perdite fytyrat e tyre te pervuajtura. Une gjyshin dhe gjyshen i shoh prane niperve dhe mbesave. Nje pjese e klipit eshte xhiruar ne vilen e Mbretit Zog dhe ka ardhur me produksion nga “Max Producion”.

Bashkeshorti juaj eshte kompozitori Ilir Berani, eshte nje ndihme per ju qe te keni bashkeshortin kompozitor dhe autor i teksteve te tua…

Une kam studiuar per Gjuhe dhe Letersi shqipe dhe jam nje mesuese, por nuk e kisha menduar se do te merresha me kengen kaq gjate. U drejtova me shume nga muzika duke qene se Iliri insistonte qe une te isha dhe te jem prezent ne skene.

Gjithmone keni punuar vetem me Ilirin?

Po, gjithmone dhe asnjehere me askend tjeter.

Por edhe ai ka kenduar, apo jo?

Po, ka kenduar, sepse ne kemi qene shoke klase dhe kemi kenduar bashke. Sepse para se une te kendoja solo kam pasur nje grup, me nje fryme shume moderne per ate kohe.

Ju keni edhe dy femije?

Po, une kam dy djem. Roberti qe eshte 22 vjec dhe eshte student ne vitin e dyte dhe Redoni qe eshte 12 vjec. Nuk kam nje vajze, vetem dy djem, por mbase do te kem rastin te kem nuse te mira se besoj e kam merituar (qesh). Redoni ka lindur ne France ne ditet e bombardimeve te NATO-s. Dhe mua me ka marre Kryqi i Kuq nga Shkupi dhe me ka nis per ne France, pasi isha ne muajin e nente te shtatzenise. Dhe Redoni ishte femija i pare refugjat qe lindi atje.

Me pas ju keni qendruar atje?

Po kam qendruar atje kater muaj e gjysme, me pas jam kthyer ne Prishtine dhe nuk jam bere pishman.

A kane djemte prirje per muzike duke qene se jane nga prinder muzikante?

Jo, nuk merren me muziken, me se shumti preferojne futbollin. E duan muziken, por nuk kendojne.

Nderkohe, ju merreni vetem me muzike?

Po, vetem me muzike. Performoj shpesh neper lokale te ndryshme, apo edhe e ftuar ne gezimet familjare.

Ju keni pasur ne fillimet tuaja edhe nje grup?

Po kemi nisur te marrim pjese si nje grup me emrin “Triorona” dhe ne te kendonim une, Iliri dhe Aida Baraku. Prezantimi yne ishte ne nje festival sic eshte sot Evrovizioni dhe kjo ne vitet 1989.

Ju keni qene te lidhur me Ilirin ne ate kohe?

Po ishim te lidhur dhe ne gjithashtu ishim edhe ne nje klase dhe ne nje banke.

A keni nje plan per nje koncert recital?

Po sigurisht qe kam nje plan per te bere nje koncert dhe kjo besoj se jam ne ate pjekuri sa te bej nje koncert timin recital.

Ju jeni nje ikone e muzikes, cili eshte sekreti juaj?

Gjithmone jam nisur nga fakti qe jam nje bij e popullit, i cili deshiron qe te me shohe ne ekran, por jo te ekzagjeruar. Prandaj jam munduar qe te sjell modernen duke u pershtatur me shijen e pergjithshme te popullit tim.

A eshte i rendesishem imazhi per ju?

Po, sigurisht, sepse ka te beje direkt me percjelljen e mesazhit qe do te japesh ne publik. Pra, duhet te jesh gjithmone e kuruar, pasi gjithcka eshte pjese e hallke e nje zinxhiri te gjate qe eshte karriera artistike. Kam pasur rastin qe te kendoj edhe perkrah kengetareve shume te mira te ish-Jugosllavise dhe kam pare se si ato visheshin dhe kam vene re se kostumografia ka nje rol shume te madh.

I zgjedh vete veshjet e tua?

Me pare i kam zgjedhur vete, ndersa tani nuk kam shume kohe dhe kam nje stiliste qe mbeshtetem.

Ju keni nje stil tuajin, a duhet te ndryshoje artisti lookun?

Kur i kam ndryshuar floket me duket se nuk jam Gili, pasi kaloj rruges dhe nuk me kane njohur, ndersa kur jam kthyer ne kete ngjyre, pra te verdhe, te gjithe me njohin dhe me vjen edhe keq tani qe t’i nderroj.

Cfare marredheniesh keni me fansat?

Mendoj se kam marredhenie te mira dhe sapo kam hapur edhe nje faqe ne “Facebook”. Dhe mendoj se eshte nje menyre shume efikase per te komunikuar me fansat dhe per te marre mendimet e tyre. Te them te drejten nuk e menaxhoj une, pasi jam shume e zene, por kam nje njeri qe merret me te.

Sekreti i bukurise suaj?

Shendeti i mire familjar, stabiliteti familjar, larg skandaleve, zgjohem me nje pozitivitet te madh dhe i them vetes se duhet te kendoj se njerezit qe dua i kam prane vetes. Nje ore ne dite ia kushtoj vetes duke bere vrap ne mengjes.

Po sa i perket ushqimit?

Kam shume oreks edhe une kam tundimet e mia, ka raste kur e kaloj me ushqimin dhe te nesermen mundohem te mos ha shume dhe bej me shume ushtrime.

Nese do te flisnim pak per muziken, cili eshte komenti juaj per muziken e momentit?

Te them te drejten, nuk jam kundra asnje lloj muzike, sepse eshte e drejta e cdokujt qe te kendoje. Gjithkush ben perzgjedhjen e vet se cfare muzike do te degjoje. Une jam kengetare qe edhe nese hyj ne ujerat me komerciale, mundohem qe ta ruaj profesionalizmin. Shume shpesh marr pjese edhe ne festa te ndryshme dhe kendoj dhe kenge te muzikes popullore dhe megjithate mundohem qe te bej nje muzike te mire.

Cila eshte kenga juaj e preferuar?

Eshte kenga “Prishtina”, pasi e kendova pas luftes dhe u bera nene per here te dyte. Dhe e kendova me nje nostalgji, sepse sapo isha kthyer ne Prishtinen e lire.

Vjen shpesh ne Tirane?

Nuk vij aq shpesh sa kam deshire qe te vij. Kam shume deshire qe te vij, por duke qene se jam shume e zene, vij me rralle. Sa here qe vij kenaqem dhe sapo me jepet rasti vij.

Po planet tuaja per te ardhmen?

Ditet e nxehta ne Durres do te jem shume prezent dhe do te jem shume prezent kudo qe me kerkojne.

Po sa i perket krijimtarise suaj?

Shume shpejt do te bej nje kenge te re te shoqeruar dhe me klip. Me siguri qe do te jete nje kenge origjinale dhe besoj se do te jete nje kenge dashurie qe te mos biem ne perseritje.

A keni nje keshille per gjithe te rinjte e sotem qe merren me muziken?

Nuk me pelqejne shume ekzagjerimet e veshjeve apo zhveshjeve, do te thosha me mire ne skene, pasi shoh se merren trendet me negative ne skene, duke iu referuar artisteve boterore. Do t’i thosha qe te bejne nje veshje, aq me teper neper klipet e tyre, qe pas disa vitesh mos t’i vije turp kur ta shohin me femijet e tyre.

Dhe pse ka pak vite në skenë ai është bërë një ndër këngëtarët më të kërkuar nga shoqatat shqiptare në Greqi, por dhe nga drejtuesit e aktiviteteve artistike në Jug të Shqipërisë.

Zbulimi i tij si këngëtar erdhi i rastësishëm nga shokët kur shkonin në buzukët e Athinës dhe ai këndonte apo shoqëronte këngëtarët grekë. Ishin ata që i thanë se do të bëhesh këngëtar.

Dhe ai e mirëpriti këtë dëshirë të shokëve dhe dhunti të tij duke ju dhënë tërësisht këngës. Këndoi në disa buzukë grek, ku kërkohej kualitet dhe tashmë po shfaqet para publikut shqiptar me 5 klipe dhe nëntë këngë në një album shumë interesant “Lum ai që s’prishi fjalë”.

Kohët e fundit disa aktivitete në Greqi si jeni mirëpritur?

Si mos më mirë. Në Greqi kam shumë fansa, por dhe lidhje me të gjitha shoqatat. Ndihem si mes miqsh të vjetër.

Si u zbulua talenti i Eduartit për këngën?

Fare rastësisht. Unë këndoja gjithmonë në shtëpi edhe me gjyshin në darkë, por këndoja për qefin tim. Këndoja si këndojnë vlonjatët në shtëpi apo në dasma pa menduar që të bëhesha këngëtarë i mirëfilltë. Këndoja labçe, por edhe këngë popullore vlonjate. Kur shkova në emigracion s’u ndahesha buzukëve të famshme greke. Këngët e tyre popullore janë afërsisht si tonat. Kanë shumë të përbashkëta. Aty këndoja bashkë me këngëtarët. Kjo për disa vjet. Shokët e mi kishin vënë re se unë këndoja bukur. Ata ngulmonin që unë të bëja provë. Fillova të këndoj nëpër mbrëmje. Dasma dhe në fejesa. Po pëlqehesha për çdo ditë e më shumë. Fillova të këndoj edhe nëpër buzukët grekë. Po shikoja se më ishte hapur rruga, Kënga ishte brenda meje dhe unë isha brenda këngës. Tashmë s’mund të ndaheshim nga njeri -tjetri,

“Lum ai që s’prishi fjalë” a është albumi që i ka kënaqur shijet e tua?

Besoj se po. Titulli ka lidhje me fëmijërinë time. Për ato vite kur rritesha në prehrin e gjyshërve të mi, të cilët bashkë me kujdesin më jepnin shumë këshilla për jetën, të cilat më janë ngulitur në mendje. Gjyshi sa herë binte fjala për miqtë dhe të njohurit më këshillonte “Bir, në jetë të jesh i kujdesshëm. Mos lakmo shumë. Puno me djersë dhe me nder. Por me një synim. Të mos kesh në qendër të vëmendjes paranë por njeriun. Bë sa më shumë miq dhe mundësisht asnjë armik. Pasuria vete dhe vjen ndërsa miqësia është e shenjtë”. Dhe këto fjalë nuk mi thoshte njëherë, por sa herë në shtëpinë e tij bujtnin miq.

Si shumë këngëtarë jugorë ju keni zgjedhur këngën popullore. Përse keni zgjedhur pikërisht këngën popullore për interpretim?

Kjo për shumë arsye, por e para është se Vlora ku jam rritur ka në themel këtë këngë. Vlora, labçen dhe populloren i ka dy themele të shpirtit të artit. Kjo këngë më vjen për shtat, më jep forcë, më bën krenar, pastaj gjen dhe fabul popullore. Një pjesë e historisë së Vlorës ka ardhur deri në ditët e sotme edhe nëpërmjet këngës. Pra kjo këngë në disa momente ka zëvendësuar dhe historinë. Janë dhe veglat muzikore që këndohet kjo këngë një tjetër shtysë. Klarineta, defi, fizarmonika, violina, janë një katërshe magjike që më bën të meditoj por edhe të frymëzohem. Këto vegla i kanë shoqëruar kudo këngët e popullit dhe duket se janë shpikur enkas për popullin tonë.

Një album ka shumë vështirësi. Me kë keni bashkëpunuar në albumin e fundit?

Me kompozitorin e mirënjohur Adrian Hila dhe me autor tekstesh Nehip Seraj dhe Spiro Xhavara. Por dua të them se, disa tekste dhe disa këngë muzikën e kam bërë vetë. Pra jam kantautor. Tekste apo poezi kam bërë ende pa filluar të këndoj. Ka qenë si një hobi e vegjëlisë.

Pas kaq kohësh a mendoni se keni realizuar çfarë keni dashur në këtë album?

Tani më shumë se kurrë. Përderisa shtëpia diskografike : Supersonik: ka ngelur e kënaqur apo albumin ë treg po kërkohet s’ka përse të mos jem i kënaqur. Kjo s’do të thotë kam arritur gjithçka, por është një nisje e mirë.

Greqi-Shqipëri. Ky është rrugëtimi juaj i përhershëm. Ndihesh i lodhur?

Jo, aspak! Kjo është puna ime.. Jam dhe në Shqipëri, pasi këtu marr dhe mësime suplementare dhe terreni është më i përgatitur për këngët që unë këndoj. Pastaj unë tashmë jam i njohur në zonën time dhe kam pasur dhe kam kërkesa të vazhdueshme në fejesa, dasma, lokale. Lidhjet fisnore. Lidhjet shoqërore këtu janë më të mëdha se në Greqi, por atë vend sigurisht nuk e lë në hije, jo se aty u zbulova si këngëtar, por sepse edhe aty kam kërkesa të vazhdueshme nga miqtë e mi. Mund të them se jam tek të dy vendet njëlloj.

Thonë se Eduarti është fejuar?

(Qesh).Po, jam i fejuar dhe ndihem mirë. E fejuara ime më ka lehtësuar shumë gjëra. Më jep kohë të lirë por dhe qetësi shpirtërore. Por nga ana tjetër më ka hequr shumë fanse (qesh, ndërsa e fejuara thotë të kundërtën tanimë i janë nënshtruar fanset).

Mendoni se jeni në kohën e përshtatshme për martesë?

Besoj po. Fejesa ka ardhur në kohën e duhur, matësa mbetet vetëm diçka fiktive. Familja të bën më të orientuar në njëjtë. Këtë e kam si trashëgimi familjare ose si këshillë familjare.

Jeni supersticioz?

Jam. Besoj tek diçka hyjnore.

Pijedashës?

Pak. Në raste pi verë apo birrë. Me të familjes në raste të veçanta pijen tradicionale, rakinë. Por kurrë nuk e teproj. Alkooli të dëmton zërin.

Marrëdhëniet me librin?

Jo të mira. Puna jonë është si autobusët. Sa në një vend në tjetrin. Por kur kam kohë lexoj romane. Ndërsa gazetat kur jam në Shqipëri i ndjek çdo mëngjes.

Ç’është dashuria për ju?

Një këngë popullore e pafund.

Motivi që ndjek në jetë?

Puno, guxo, mos deformo. Është një trio fjalësh që më sjell fat.

Besoni në fat?

Tek tri fjalët e mësipërme?

Çfarë vlerësoni tek njerëzit?

Inteligjencën dhe zemërgjerësinë. Dy elementë të rëndësishëm për mua.

Hobet e fëmijërisë i thatë, po hobet e tanishme?

Gjuetia e kafshëve të egra. E kam shumë qejf pyllin, zogjtë, por gjuetinë e kam si argëtimin më të madh. Kur gjej kohë i jepem tërësisht këtij hobi apo sporti.

Të pëlqen politika?

Më pëlqejnë politikanët e kompletuar që mendojnë për popullin dhe jo për vete. Në Europë ka shumë të tillë në Shqipëri s’kanë lindur ende.

Jeni xheloz?

Në gradën e fundit të një shqiptari normal.